Dhuna në Gaza/ Një takim i grave hebreje dhe muslimane më ka dhënë shpresë

113 563 lexime

124,178FansaPëlqeje

Ne u takuam në një hapësirë brenda Westminster Abbey dhe ramë dakord që të dy komunitetet fetare duhet të luftojnë për siguri dhe ndjeshmëri

Nga Remona Aly

Pa marrë parasysh sa herë i rishkruaj këto fjalë, asgjë nuk është në rregull. Ka dhimbje, ka inat, ka pikëllim. Ndihet e pamundur t’i jepet drejtësi tmerrit që po shpaloset. Furnizimet e mia të mediave sociale rënkojnë me imazhe të kobshme dhe postime të mbushura e të acaruara. Dhe lajmi i zymtë nga Lindja e Mesme ka marrë një viktimë të mëtejshme: gjendjen tashmë të paqëndrueshme të marrëdhënieve midis komuniteteve muslimane dhe hebreje në MB dhe në mbarë globin.

Çdo ditë sjell më shumë zemërim dhe tension. Kam frikë se vullneti për të mbrojtur besimin dhe marrëdhëniet e komunitetit po gërryen, gjë që rrezikon të çojë më lart një rritje tashmë të mprehtë të antisemitizmit dhe islamofobisë. Refuzimi i këtij ekuilibri të luftuar fort mund të lërë një vakum për ekstremistët në të cilin mund të ngjiten dhe për të rritur urrejtjen. Rritja e tensioneve ka qenë vdekjeprurëse. Në SHBA, Wadea Al-Fayoume, një palestinezo-amerikan gjashtëvjeçar, u godit me thikë 26 herë dhe u vra nga pronari i tij, i cili bërtiti “ju muslimanë duhet të vdisni” gjatë sulmit. Gjatë fundjavës, një turmë në Rusi sulmoi aeroportin e Dagestanit në kërkim të pasagjerëve hebrenj që vinin nga Izraeli. Në Londër, sulmet antisemitike u rritën me 1350% dhe ofendimet islamofobike me 140% në gjysmën e parë të tetorit.

Por me vite të ndërtimit të marrëdhënieve në rrezik, unë jam një nga një grup grash që përpiqen të shpëtojnë marrëdhëniet midis komuniteteve ku ne jemi pjesë. Javën e kaluar, unë u ftova në një hapësirë të sigurt: një mbledhje private e organizuar nga një grua hebreje dhe një grua muslimane. U takuam në rrethinat e Westminster Abbey, në dhomën me emrin e duhur të Jerusalemit.

Si shumë të tjerë atje, edhe unë jam tronditur nga dallgët e lëndimit dhe të pafuqisë; por gjithashtu si shumë nga gratë që kam takuar, kam kërkuar mënyra për t’i rezistuar fatalizmit. “Duhet guxim dhe cenueshmëri për të ardhur në një hapësirë si kjo,” tha Julie Siddiqi, bashkëorganizatore muslimane dhe një konsulente për marrëdhëniet me besimin.

Julie, së bashku me Dr Lindsay Simmonds, një akademik hebre që hulumton gratë e besimit dhe ndërtimit të paqes, ndjeu nevojën për të krijuar një hapësirë të tretë jashtë institucioneve fetare dhe organizatave politike. Këto forume u shmangën sepse ato priren të ngrenë më shumë pengesa për komunikimin dhe të çojnë në “më shumë rrezik” sipas Julie, veçanërisht pasi shumë njerëz kanë frikë se të folurit zyrtarisht ose të shfaqurit e simpati për palën tjetër do të tërheqë reagime nga komunitetet e tyre. Hapësira e sigurt e krijuar në abaci u ndërtua në vend të dashurisë dhe besimit. “Është në kohë katastrofike kur marrëdhëniet testohen,” tha Lindsay, e cila e njeh Julie për më shumë se një dekadë. “Por pikërisht tani duhet të tregojmë miqësi, solidaritet dhe besim.”

Edhe nga një vend me dhimbje të thellë, gratë që takova patën aftësinë për të shtrirë dorën dhe për të ndjerë lëndimin e të tjerëve. Empatia që pashë është një parakusht i llojit të udhëheqjes së mençur dhe pragmatike për të cilën të gjithë jemi të dëshpëruar – megjithatë zërat e grave pothuajse gjithmonë mungojnë në vendimmarrje. Një pjesëmarrëse, Elizabeth, një aktiviste veterane e paqes dhe eksperte e marrëdhënieve fetare, më thotë se midis 1992 dhe 2019, gratë përbënin vetëm 13% të negociatorëve, 6% të ndërmjetësuesve dhe 6% të nënshkruesve në proceset e paqes në mbarë botën. Pavarësisht kësaj, Elizabeth e sheh fuqinë që kanë gratë si “agjente për ndryshimin shoqëror dhe zgjidhjen e konflikteve në mbarë botën”.

Lexo edhe :  ‘Dritë jeshile’ për Shqipërinë?/ Von der Leyen jep lajmin e mirë

Ka shumë shembuj të grave që “vinin nga një vend i ndjeshmërisë së vërtetë dhe demonstrojnë lidership autentik”, tha ajo. “Mendoni për marrëveshjen e së Premtes së Mirë, ose Women Wage Peace, një iniciativë bazë në Izrael dhe Palestinë që përfshin mijëra gra palestineze dhe izraelite, të cilat edhe tani vazhdojnë të punojnë për paqen në terren. Në MB, ekziston gjithashtu Nisa-Nashim, një rrjet i grave muslimane/hebreje, të cilat kanë punuar për të ndërtuar miqësi të qëndrueshme.”

Por sado bashkëpunuese dhe empatike të jenë gratë që takova, kjo nuk i mbron ato nga kritikat e disave në komunitetet e tyre. Ayesha*, një aktiviste për të drejtat e grave dhe refugjatëve, mori kërcënime kur dënoi sulmet e Hamasit të 7 tetorit ndaj civilëve izraelitë. Një person i tha asaj: “Ti meriton të digjesh”.

Ayesha tha se këto kërcënime bazohen në një perceptim se simpatia për “palën tjetër” është një tradhti dhe ata shpërfillin faktin që ajo ka bërë fushatë për lirinë dhe të drejtat e palestinezëve për dekada. Por ajo vuri në dukje se “kaq shumë humbet në tregimet tona binare” dhe më përmendi se si një mik i ngushtë hebre i tha asaj se i kishte kërkuar sinagogës së saj të lutej për popullin e Gazës dhe ka bërë thirrje për një armëpushim. “Ata që thonë se marrëdhëniet ndërfetare janë thjesht një fasadë apo humbje kohe, nuk e kanë përjetuar kurrë atë vetë”, tha Aisha. “I vetmi mesazh që mësojnë të gjitha tekstet tona të shenjta është ‘duaje të afërmin tënd’. Nëse gratë do të ishin në tryezë, ne nuk do të ishim në situatën në të cilën jemi tani”.

Julie më tha se shpërtheu në lot kur u intervistua në radio ndërsa prezantuesi lexonte numrin e zymtë të vdekjeve në Gaza dhe Izrael. “Unë nuk e di se si dikush nuk mund të tmerrohet nga çdo jetë civile që është marrë me dhunë,” tha ajo. “Në mënyrë të ngjashme, një mike hebreje u lut me pasion udhëheqësit në komunitetin e saj që të shprehin dhembshuri për mijëra të vrarë në Gaza. Hidhërimi ynë nuk duhet të rezervohet për njërin apo tjetrin. Kur e ndajmë atë, ne ecim përpara.”

Shpresa është e vështirë të arrihet për momentin, por e imja u ngrit me butësi nga gratë me të cilat fola, qava dhe u luta përkrah. Duke u larguar nga mbledhja, guxova të dëshiroja që gjërat të përmirësoheshin dhe gjeta vendosmërinë në valët e vullnetit të mirë që vinin nga solidariteti femëror që përjetova.

Në këtë klimë të ndezur politike, me dhunën që po përhapet në të gjithë botën, sigurisht që ne duhet të bëjmë të gjitha përpjekjet për të mishëruar dhe luftuar për të kundërtën: sigurinë dhe mirëkuptimin. Nëse djegim çdo urë, shëmtia nuk do të përfundojë kurrë; por nëse ndërtojmë ura me shpresën për një të ardhme më të mirë, njerëzimi mund të ketë thjesht një shans.

*Ayesha nuk është emri i saj i vërtetë.

 

Të fundit

I keni ditur më parë? Njihuni me karakteristikat më toksike të shenjës së Peshqve

Peshqit janë shenja e fundit e zodiakut dhe njëkohësisht më e ndjeshmja. Por çfarë e bën këtë shenjë toksike? Çfarë...

Kërkon t’i shpëtojë eliminimit, Sara vishet si mashkull dhe propozon për martesë…

Sara Gjordeni ka gjetur një mënyrë interesante që të bëjë për vete publikun dhe për t’i shpëtuar eliminimit. Ajo është veshur si mashkull, ka kapur...

Nga banorët e rinj, deri te çiftet e shtëpisë, gazetarja analizon gjithçka mbi “BBV3”

Gazetarja Klotilda Harka ishte e ftuar sot në një emision televiziv për një analizë mbi “Big Brother Vip 3”, banorët dhe situatat e krijuara...

Ja si të ruani shëndetin në një mjedis pune toksik

Ishte argëtuese, derisa nuk ishte. Kur filloi punën e tij të re, Gareth ishte duke qeshur, kompania e tij po bënte gjëra emocionuese, ai...

E bujshme nga gazeta gjermane “Bild”, Bayern i beson pankinën ish-trajnerit të Realit

Bayerni i Mynihut ka gjetur trajnerin e ri. Lajmi i bujshëm vjen nga e përditshmja gjermane “Bild”, e cila raporton se në stolin e...

Lajme të tjera

Web TV