Last Updated on 03/12/2025 by Monika
Nga raundi më i fundit i diplomacisë mbi Ukrainën, është e qartë se Presidenti rus Vladimir Putin nuk është gati të nënshkruajë një marrëveshje paqeje. Po ashtu, nuk duket se është gati të pranojë as ndonjë nga marrëveshjet që janë aktualisht në tryezë.
Siç theksoi ndihmësit i politikës së jashtme të Kremlinit, Yuri Ushakov, pas pesë orësh bisedimesh në Moskë me përfshirjen e dërguarit të SHBA-së, Steve Witkoff, dhe këshilltarit të ish-presidentit Donald Trump, Jared Kushner, “nuk është gjetur ende asnjë version kompromisi”.
Në fakt, ky “moskompromis” nuk është aspak një surprizë, duke qenë se qëndrimet e liderit rus janë shprehur me një tonalitet të fortë dhe të pamëshirshëm në ditët e fundit. Putin ka akuzuar qeverinë ukrainase për korrupsion dhe e ka quajtur atë një “diktaturë hajdute”. Po ashtu, ai ka fajësuar liderët evropianë për përpjekje për të sabotuara përpjekjet e paqes dhe ka insistuar se Rusia është ajo që mban iniciativën në fushën e betejës.
Në disa raste, televizioni rus ka transmetuar pamje të Putinit veshur me uniformë ushtarake, duke shqyrtuar hartat e frontit dhe duke mburrur fitoret ushtarake, shumë prej të cilave janë hedhur poshtë nga Ukraina dhe vëzhguesit ndërkombëtarë.
Për më shumë se katër vjet që nga pushtimi i plotë i Ukrainës nga Rusia, pavarësisht humbjeve të mëdha që ka pësuar Rusia në fushën e betejës dhe dëmeve të mëdha që ka shkaktuar në ekonominë ruse, Presidenti Putin duket i bindur se ai po fiton këtë luftë dhe se momenti për të ndalur nuk ka ardhur ende.
Në fakt, ai dëshiron që Perëndimi ta besojë këtë: se asgjë nuk mund ta ndalë tani për të arritur qëllimet e tij. Kjo është një ndjesi që Putin do të donte të përçonte, që ai është i palëkundur në rrugën që ka zgjedhur.
Kam thënë më parë që Vladimir Putin më kujton një makinë pa frenë, pa timon dhe pa ingranazh pas. Një automjet që po vrapon me shpejtësi në autostradë, pa mundësi të ndalet, të kthehet apo të ndryshojë drejtim. Pavarësisht se kanë kaluar thuajse katër vjet që nga invazioni i plotë i Ukrainës, nuk ka ende shenja që “Putinmobile” të ndalojë, të kthehet apo të devijojë nga kursi i tij.
Në fakt, ai dëshiron që kundërshtarët e tij të mendojnë se asgjë dhe askush nuk mund ta detyrojë të ndryshojë drejtimin: as liderët evropianë, as administrata Trump, as Presidenti Zelensky.
Por makinat kanë nevojë për karburant (një furnizim të vazhdueshëm). Dhe, për të luftuar një luftë, shtetet kanë nevojë për para (një furnizim të qëndrueshëm).
Për momentin, edhe pse sanksionet ndërkombëtare kanë goditur ekonominë ruse, qeveria e Putin është ende në gjendje të financojë “operacionin e tij special” luftën ndaj Ukrainës. Megjithatë, presionet ekonomike po rriten: të ardhurat nga nafta dhe gazi kanë rënë, dhe deficiti i buxhetit është rritur.
Për më tepër, Putin vetë ka pranuar disa nga këto vështirësi, duke folur për “disballeanca” në ekonomi. Ai theksoi këtë javë: “Në disa sektorë, prodhimi jo vetëm që nuk u rrit këtë vit, por ka pësuar një rënie.” Ai u shpreh se “A jemi të kënaqur me këto tendenca? Jo.”
Pyetja e madhe që mbetet është: Kur dhe nëse shqetësimet ekonomike do të fillojnë të ndikojnë në llogaritë e Kremlinit mbi fushën e betejës? A do të arrijë ndonjëherë Putini të ndryshojë kursin e tij, duke u përpjekur për një marrëveshje paqeje? Kjo mbetet për t’u parë./mxh