Në vitin 1945, në një botë të rrënuar nga Lufta e Dytë Botërore, lindi një prej institucioneve më të rëndësishme financiare ndërkombëtare të shekullit XX: Banka Botërore. Themelimi i saj ishte pjesë e një përpjekjeje globale për të shmangur kaosin ekonomik që kishte ushqyer konfliktet e mëparshme dhe për të ndërtuar themele më të qëndrueshme për paqen dhe zhvillimin.
Ideja e Bankës Botërore mori formë një vit më parë, në korrik 1944, gjatë Konferencës së Bretton Woods në Shtetet e Bashkuara, ku përfaqësues nga 44 vende u mblodhën për të hartuar një rend të ri financiar ndërkombëtar. Nga kjo konferencë dolën dy institucione binjake: Fondi Monetar Ndërkombëtar (FMN) dhe Banka Ndërkombëtare për Rindërtim dhe Zhvillim, e njohur sot si Banka Botërore.
Në vitin 1945, pas ratifikimit të marrëveshjeve nga vendet anëtare, Banka Botërore u themelua zyrtarisht me misionin fillestar për të financuar rindërtimin e Evropës së shkatërruar nga lufta. Qytete të tëra ishin kthyer në gërmadha, industria ishte paralizuar dhe miliona njerëz jetonin në varfëri ekstreme. Banka u krijua për të dhënë kredi afatgjata dhe me interesa të ulëta, në mënyrë që vendet të mund të rindërtonin infrastrukturën, fabrikat, rrugët dhe sistemet energjetike.
Me kalimin e viteve, roli i Bankës Botërore u zgjerua. Ndërsa Evropa Perëndimore u rimëkëmb falë edhe Planit Marshall, fokusi i institucionit u zhvendos drejt vendeve në zhvillim në Azi, Afrikë dhe Amerikën Latine. Misioni i saj evoluoi nga rindërtimi pas lufte në luftën kundër varfërisë, nxitjen e zhvillimit ekonomik dhe përmirësimin e kushteve të jetesës.
Banka Botërore u shndërrua në një grup institucionesh që ofrojnë financime, asistencë teknike dhe këshillim për qeveritë, duke mbështetur projekte në arsim, shëndetësi, bujqësi, energji dhe infrastrukturë. Megjithatë, veprimtaria e saj nuk ka qenë pa polemika. Kritikat mbi kushtëzimet ekonomike, ndikimin social dhe efektet afatgjata të projekteve të saj kanë shoqëruar historinë e institucionit që nga dekadat e para.
Sot, Banka Botërore mbetet një aktor kyç në ekonominë globale, një trashëgimi direkte e përpjekjeve pas vitit 1945 për të ndërtuar një botë më të qëndrueshme pas shkatërrimit total. Themelimi i saj shënoi besimin se bashkëpunimi financiar ndërkombëtar mund të ishte një mjet për paqen, zhvillimin dhe shmangien e krizave që kishin çuar botën drejt luftës.