Nga Greta Privitera, Corriere della Sera
Garda Revolucionare u përpoqën të ndikonin në “Asamblenë e Ekspertëve” për të emëruar djalin e Khameneit. Klerikët po bojkotojnë në shenjë proteste.
Teherani është ende pa një Udhëheqës Suprem. Emri është shtyrë, “ndoshta do të mbërrijë në orët e ardhshme”, thonë ata. Katër ditë më parë, Asambleja e Ekspertëve – e shkatërruar nga bastisjet, por e evakuuar në kohë – identifikoi 56-vjeçarin Mojtaba Khamenei, djalin e preferuar të Aliut, udhëheqësit të vrarë së fundmi.
Të enjten, 88 klerikët u takuan nëpërmjet videokonferencës për të shmangur rreziqet dhe për të ratifikuar zyrtarisht vendimin, por pa sukses: ende të heshtur. Të paktën tetë anëtarë të Asamblesë, sipas burimeve pranë zyrave të tyre të intervistuara nga gazeta opozitare me seli në Londër, Iran International, bojkotuan seancën e jashtëzakonshme, duke denoncuar “presionin e fortë” nga Garda Revolucionare për të imponuar Mojtabën.
Ata thonë se deri pak minuta para votimit, Garda Revolucionare bënte thirrje të detyrueshme për të ndikuar në vendime. Është një luftë vëllavrasëse që e përçan regjimin: nga njëra anë, djali i Ajatollahut, i inkurajuar dhe i mbështetur nga Garda e tij besnike Revolucionare – komandanti i IRGC-së, Ahmad Vahidi, ish-kreu i inteligjencës për Gardën, Hossein Taeb, dhe Kryetari i Parlamentit Mohammad Bagher Ghalibaf; nga ana tjetër, klerikët po ankohen për nepotizëm.
Në fund të fundit, Republika Islamike është emëruar kështu për t’i shpëtuar mëkatit të froneve dinastike: ishte vetë Khomeini, duke rrëzuar Pahlavitë, i cili zgjodhi “Republikën” për të shënuar ndarjen me gjykatat. Dhe tani, mes konfliktit të brendshëm, mediat e opozitës po raportojnë për klerikë rebelë që po dëgjojnë zërin e tyre kundër presidentit të Asamblesë dhe udhëheqjes së saj: emërimi i Mojtaba Khameneit në krye, paralajmërojnë ata, do ta bënte Teheranin të ngjante me një monarki me çallmë.
Ndërkohë, sipas Reuters, gjashtë burime iraniane dhe rajonale konfirmojnë: që nga fillimi i luftës, Garda Revolucionare ka fituar edhe më shumë terren: ata kanë të drejtë të flasin në çdo vendim që ka rëndësi. “Ali Khamenei nuk ishte i kënaqur me idenë e të birit si udhëheqës dhe kurrë nuk lejoi që kjo çështje të ngrihej gjatë jetës së tij”, thuhet se tha një anëtar i Asamblesë në telefon. Edhe pse emri i tij është përmendur për vite me radhë. Një tjetër: Mojtaba “nuk ka asnjë status klerikal apo ligjor”. Ata kanë bërë thirrje për dorëheqje dhe një votim të ri, të pastër. Përndryshe: “Gjyqi është i pavlerë”.
Menjëherë pas njoftimit të vdekjes së Ali Khameneit, Presidenti iranian Masoud Pezeshkian tha se “brenda pak ditësh” Republika Islamike do të kishte Udhëheqësin e saj të ri Suprem. Garda Revolucionare po shtyn për një mik të besuar i cili do të çonte përpara pa hezitim axhendën e tyre ultrakonservatore, duke siguruar pushtetin e tyre dërrmues politik dhe ekonomik: një të tretën e të gjithë ekonomisë, përfshirë naftën dhe bizneset e dyshimta. Arsyeja zyrtare është se duke pasur parasysh “situatën e veçantë” – luftën – udhëheqësi i ri duhet të shpallet sa më shpejt të jetë e mundur.
Përveç Mojtabas, po propozohen edhe kandidatë të tjerë, përfshirë Alireza Arafi, nënkryetar i Asamblesë së Ekspertëve; Hassan Rouhani, një ish-president “reformist”; dhe Hassan Khomeini, nip i themeluesit të Revolucionit, Ruhollah Khomeini. Ndërsa beteja për trashëgimi është duke vazhduar, ka vetëm një pikë në të cilën, për momentin, të gjithë shpirtrat e regjimit bashkohen: emri i udhëheqësit do të zgjidhet nga Teherani, jo nga Donald Trump i cili, duke demonstruar edhe një herë se nuk e njeh këtë vend, e mashtron veten duke menduar se mund të imponojë ajatollahun e ardhshëm./et