Mëngjesin e hershëm të 28 dhjetorit 1908, Italia Jugore u përball me një nga katastrofat natyrore më shkatërrimtare në historinë e kontinentit europian. Një tërmet me fuqi 7.1 ballë tronditi ngushticën e Mesinës, duke goditur me egërsi të jashtëzakonshme qytetet Messina në Sicili dhe Reggio Calabria në Kalabri.
Lëkundjet ishin të menjëhershme dhe shkatërruese, duke arritur intensitetin maksimal të shkallës Mercalli. Brenda pak sekondash, ndërtesa shekullore u kthyen në grumbuj rrënojash, rrugët u çanë dhe qytetet u zhytën në kaos e tmerr. Pas tërmetit, një cunami i fuqishëm goditi bregdetin, duke shtuar edhe më shumë numrin e viktimave dhe përmasat e katastrofës.
Bilanci njerëzor ishte tronditës: afro 100 mijë të vdekur, dhjetëra mijëra të plagosur dhe qindra mijëra të pastrehë. Messina dhe Reggio Calabria u shkatërruan pothuajse plotësisht, duke humbur jo vetëm jetët njerëzore, por edhe një trashëgimi të tërë urbane, kulturore dhe historike.
Tërmeti i Mesinës konsiderohet deri më sot më i fuqishmi dhe më shkatërrimtari i regjistruar ndonjëherë jo vetëm në Itali, por edhe në Europë. Ai shënoi një pikë kthese në historinë e sizmologjisë dhe të mbrojtjes civile, duke nxitur studime më të thelluara mbi tërmetet dhe nevojën për ndërtim antisizmik.
Më shumë se një shekull më vonë, kjo tragjedi mbetet një kujtesë e dhimbshme e fuqisë së pamëshirshme të natyrës dhe e brishtësisë së qytetërimit njerëzor përballë saj.