Më 29 nëntor 1947, Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi Rezolutën 181, një vendim historik që rekomandonte ndarjen e Palestinës pas përfundimit të mandatit britanik. Plani synonte krijimin e dy shteteve të pavarura — një shteti arab dhe një shteti hebraik — ndërsa qytetit të Jeruzalemit i jepej një status i posaçëm ndërkombëtar, i administruar nga OKB-ja për shkak të rëndësisë së tij fetare dhe historike.
Rezoluta u paraqit si zgjidhja më e mundshme për të shmangur tensionet gjithnjë në rritje mes komuniteteve arabe dhe hebraike, të cilat prej dekadash ndodheshin në përplasje për territore, identitet dhe të drejta politike. Plani i ndarjes u miratua me shumicë votash në Asamblenë e Përgjithshme, duke u bërë dokumenti themelor që do të çonte drejt krijimit të shtetit të Izraelit në vitin 1948.
Megjithëse komuniteti hebraik e pranoi planin, shumë prej vendeve arabe dhe përfaqësuesve palestinezë e kundërshtuan ashpër, duke argumentuar se ndarja ishte e padrejtë dhe nuk pasqyronte balancat demografike të kohës. Kjo kundërshti çoi në përplasje të armatosura që u intensifikuan pas tërheqjes së Britanisë.
Vendimi i vitit 1947 mbetet një moment kyç në historinë e Lindjes së Mesme, duke shënuar fillimin e një kapitulli të ri — dhe jashtëzakonisht të ndërlikuar — për popujt e rajonit, pasoja të të cilit vazhdojnë të ndihen edhe sot.
Përgatiti: L.Veizi