Last Updated on 10/11/2025 by Leonard
Më 10 nëntor 1940, në rajonin malor të Vrançes në Rumani, ndodhi një nga fatkeqësitë natyrore më të mëdha në historinë e këtij vendi. Një tërmet me magnitudë 7.7 ballë të shkallës Meralli goditi në orët e para të mëngjesit, duke sjellë pasoja katastrofike në jetët e njerëzve dhe në infrastrukturën e vendit.
Epiqendra e tërmetit ndodhej në pjesën lindore të Rumanisë, në një thellësi prej rreth 135 kilometrash. Kjo zonë, e njohur për aktivitet të lartë sizmik, është ndër më të ndjeshmet në Evropën Juglindore. Lëkundjet zgjatën disa sekonda, por mjaftuan për të shkaktuar shkatërrime masive në qytete si Bukureshti, Prahova dhe Buzau.
Si pasojë e këtyre dridhjeve të fuqishme, afro 1000 vetë humbën jetën dhe më shumë se 4000 të tjerë u plagosën. Rreth 65 mijë ndërtesa u rrënuan ose pësuan dëmtime të rënda, përfshirë edhe shumë godina historike e banesa tradicionale rumune. Në Bukuresht, dhjetëra pallate shumëkatëshe u shembën, duke lënë pas një pamje tronditëse rrënojash.
Lëkundjet e tërmetit u ndjenë edhe përtej kufijve të Rumanisë, në disa shtete të Ballkanit dhe Evropës Qendrore: në Bullgari, Jugosllavi, Greqi, Hungari dhe deri në Poloni. Kjo e bën tërmetin e Vrançes të vitit 1940 një nga më të fuqishmit e shekullit XX në këtë rajon.
Ngjarja la gjurmë të thella në kujtesën kolektive të rumunëve, jo vetëm për shkak të numrit të lartë të viktimave, por edhe sepse ndodhi në një periudhë të trazuar historike, gjatë viteve të Luftës së Dytë Botërore, kur vendi po përballej me pasiguri politike dhe ekonomike.
Tërmeti i Vrançes i vitit 1940 mbetet edhe sot një pikë referimi për sizmologët dhe historianët rumunë, si një kujtesë e fuqisë së natyrës dhe e nevojës për përgatitje përballë forcave të saj të paparashikueshme.
Përgatiti: L.Veizi