Aktorët e gjeneratës Z, si Millie Bobby Brown dhe Jenna Ortega, po refuzojnë të bëjnë atë që pritet nga “yjet”.
Priya Elan
Javën e kaluar pashë një klip që më bëri të doja të ngrihesha në këmbë dhe të duartrokisja. Ishte aktorja Millie Bobby Brown, e cila iu kthye një fotografi në tapetin e kuq. Paparacët po i bërtisnin që të buzëqeshte, dhe Brown u përgjigj: “Buzëqesh? Ti buzëqesh,” dhe u largua. Ajo refuzoi të bënte atë që pritej prej saj.
Një histori e ngjashme ka të bëjë me yllin e serialit të ri Alien: Earth, Sydney Chandler. Aktorja nuk u shfaq në kopertinën e revistës Variety krah krijuesit të serialit dhe një prej kolegëve të saj, sepse nuk dëshironte të merrte pjesë në një intervistë video për një rubrikë të rregullt, How Well Do They Know Each Other?. Gazetari e shpjegoi gjysmën e artikullit të kopertinës duke treguar situatën, me një ton të habitur e qortues, duke renditur të gjithë yjet që kishin pranuar të merrnin pjesë më parë.
Siç nënvizon edhe vetë gazetari, pas “rregullimit” të intervistës — procesi i gjatë i negociatave mes një publikimi dhe “yjeve” — ka qenë zhgënjim që Chandler nuk u paraqit. Ajo i tha se është “thjesht një person privat”, duke shtuar më pas për Entertainment Weekly: “Po kuptoj sa nga vetja ime personale duhet të jap, sa dua të jap.”
A ka të drejtë të ndryshojë mendje, apo angazhimi për të luajtur dhe bërë publicitet për një serial ia mohon këtë? Sepse ekziston një supozim i vjetër në kulturën e famës: kur bëhesh i famshëm, ti “pranon” një sërë rregullash. Disa janë kontraktuale, të tjerat plotësisht subjektive dhe të rastësishme. Por asnjëra nuk është në kontrollin tënd.
Kam punuar në revista ku “yjet” largoheshin nga seti sepse fotografi donte më shumë foto, ose sepse nuk pranonin të filmonin intervistën video. Zakonisht ishin aktorët e gjeneratës Z dhe, edhe pse është zhgënjyese, nuk mund të mos admiroj faktin që thonë jo. Sepse kam qenë edhe unë nga ana tjetër e kamerës, kur një fotograf emocionalisht i pandjeshëm të trajton si objekt dhe të bën të ndihesh bosh nga brenda; e mbaron xhirimin i shkëputur nga vetja dhe shkon të qash në tualet. Nuk ndihesh i fuqishëm të thuash jo, sepse je një vidë e vogël në një makinë të madhe. Thjesht e vazhdon punën.
Kam ecur edhe krah për krah me një të famshëm ndërsa paparacët ndezin blicet pandalë. Është si të jesh në një klub nate përballë një strobe drite jashtëzakonisht të fortë. Ngrihesh në vend. Por natyrisht duhet të ecësh. Nuk është e vështirë të kuptosh pse shumë e kanë krahasuar me gjuetinë.
Megjithatë, siç e tregon edhe filmi La Dolce Vita, marrëdhënia mes Hollywood-it të vjetër dhe paparacëve ka rrënjë të thella. Agjentët e yjeve shpesh bashkëpunonin me fotografë dhe redaktorë, duke “krijuar” histori me foto: fotografi thërritet në një vend të caktuar, pastaj ylli — “rastësisht”! — shfaqet, dhe imazhet tregojnë historinë, qoftë atë të një shtatzënie, ndryshimi imazhi apo prezantimi të një romance të re. Prej kohësh kjo konsiderohej vegël thelbësore e PR-it.
Por dallimi mes Hollywood-it të vjetër dhe atij të ri është i thellë. Në festivalin e Venetos vitin e kaluar, një klip u bë viral ku Jenna Ortega (23) dhe Winona Ryder (54), bashkëprotagoniste në Beetlejuice Beetlejuice, qëndronin krah njëra-tjetrës. Paparacët i bërtisnin Ryder-it të hiqte syzet. “Jo, s’të duhet,” i tha Ortega. Të rinjtë po vendosin kufij, diçka që bashkëpunëtorët e tyre më të vjetër as nuk e imagjinonin të mundur. Ky ndryshim epokal është i këndshëm për t’u parë.
Edhe infrastruktura e Hollywood-it të vjetër po ndryshon. Variety që ngriti vetullat për refuzimin e Chandler-it, tingëllonte si një plak që i bërtet reve, sepse botimet e shtypit nuk kanë më fuqinë e dikurshme. Yjet preferojnë të japin intervista në podkaste ose të postojnë në Instagram, duke kontrolluar plotësisht narrativën. Dhe kjo është e kuptueshme, duke parë çfarë ka ndodhur më parë.
“Ne gjithmonë kërkonim histori negative. Sepse mjerimi shiste,” tha kohët e fundit gazetari i showbiz-it Dean Piper në dokumentarin Girlbands Forever. Kjo ishte epoka e errët e fotografive nën fund e Perez Hilton-it, që vizatonte penisë mbi fotot e të famshmëve. “Mund të të vizatonin një të tillë në fytyrë,” tha aktorja dhe këngëtarja Hilary Duff (38) për podkastin e Jake Shane (26). “Çfarë?!” reagoi Shane i habitur, duke treguar sa shumë ka ndryshuar sjellja e mediave.
Mua më duket emocionuese dhe fuqizuese ngritja e kësaj epoke të re — le ta quajmë epoka ‘jo, s’të duhet’. Albumi i ri i këngëtares Jade, That’s Showbiz Baby!, reflekton mbi jetën e saj në publik pas fitores në The X Factor. Në këngën IT Girl, ajo ripërdor linjën e famshme të Simon Cowell: “Për mua është jo.”
Burimi: theguardian/ Priya Elan shkruan për artin, muzikën dhe modën? Përgatiti për botim: L.Veizi