Më 25 prill 1974, Portugalia përjetoi një nga momentet më të rëndësishme të historisë së saj moderne. Një grusht shteti ushtarak i organizuar nga oficerë të rinj, të njohur si Lëvizja e Forcave të Armatosura, përmbysi regjimin autoritar të Estado Novo, i cili kishte sunduar vendin për gati gjysmë shekulli.
Ajo që nisi si një operacion ushtarak për marrjen e pushtetit, mori shpejt një kthesë të papritur. Qytetarët dolën në rrugë për të mbështetur ushtarët, duke i përshëndetur me lule karafila që i vendosën në grykët e armëve – një gjest simbolik që i dha emrin Revolucioni i Karafilave. Ndryshe nga shumë përmbysje të tjera të regjimeve, kjo lëvizje u shënua nga një nivel i jashtëzakonshëm paqeje dhe solidariteti civil.
Rënia e Estado Novo i dha fund një sistemi të ashpër censurimi, represioni politik dhe izolimi ndërkombëtar. Po ashtu, ajo çoi në përfundimin e Lufta Koloniale Portugeze, një konflikt i gjatë dhe i kushtueshëm në Afrikë, duke hapur rrugën për pavarësinë e kolonive portugeze si Angola, Mozambiku dhe Guinea-Bissau.
Pas revolucionit, Portugalia hyri në një periudhë transformimi të thellë politik dhe shoqëror. U krijuan institucione demokratike, u zhvilluan zgjedhje të lira dhe vendi nisi integrimin në strukturat evropiane. Nga një diktaturë e mbyllur, Portugalia u shndërrua në një demokraci funksionale, duke u bërë një nga shembujt më të rrallë të një tranzicioni paqësor në Evropën e shekullit XX.
Revolucioni i Karafilave mbetet edhe sot një simbol i fuqisë së bashkimit qytetar dhe i mundësisë për ndryshim pa dhunë.