Zgjedhjet parlamentare të vitit 1996 në Shqipëri mbeten një nga momentet më të debatueshme të tranzicionit demokratik të vendit, të shoqëruara me tensione të forta politike, akuza për parregullsi dhe përplasje mes palëve. Në kujtesën politike shqiptare, kjo periudhë shpesh përmendet si një pikë kthese që ndikoi thellësisht besimin e qytetarëve te procesi zgjedhor dhe institucionet shtetërore. Ngjarjet e asaj kohe kanë vazhduar të interpretohen në mënyra të ndryshme nga aktorë politikë dhe dëshmitarë të periudhës, duke mbetur ende sot pjesë e diskutimeve mbi demokracinë dhe shtetin e së drejtës në Shqipërinë post-komuniste.
Ja çfarë shkruan Erion Braçe:
30 VITE LARG NGA DHUNA ME BARBARE USHTRUAR NGA QEVERIA NDONJEHERE NE DEMOKRACI NDAJ POPULLIT TE MAJTE, SHQIPTAREVE TE GRABITUR NE ZGJEDHJE!
28 Maji erdhi pas 26 Majit-jo numerikisht, por si DHUNE MBI DHUNE, GJAK MBI GJAK, PRANGA MBI PRANGA!
Dita nisi me rrethimin e SELISE SE PARTISE ME TE MADHE NE VEND-njerezit ishin qe nje nate me pare brenda saj, me friken se ne 28 Maj nuk do i linin te arrinin ne sheshin SKENDERBEJ-ishte vetem pak metra larg.
Rrethimi nuk zgjati shume; nga cdo rruge qe te sjell ne SELINE E PS dhe SHESHIN SKENDERBEJ po vinte nje lume i madh njerezish; u mblodhen para e rreth PS dhe te gjithe bashke thyen rrethimin, morren perpara POLICINE e dolen ne shesh!
I marri qe kish urdheruar vjedhjen e zgjedhje-136 DEPUTETE PER VETE E 10 DEPUTETE PER PARTINE SOCIALISTE, 0 PER CDO PARTI TJETER PERFSHI FATMIR MEDIUN DHE ABAZ ERMENJIN, kishte urdheruar qe askush mos dilte nga SELIA E PS, por mbi te gjitha mos shkelte kush ne SHESHIN SKENDERBEJ!
ATY NDODHI PASTAJ GJITHCKA;
UNE NUK KAM PARE KUND DHUNE ME TE EGER TE QEVERISE NDAJ NJE POPULLI DERI NE 21 JANAR 2011;
U rrah barbarisht cdokush qe hyri ne shesh, u shtri perdhe e u terhoq zvarre prej flokesh, u ndoq cilido qe ishte prane sheshit te rrahjes-police me hunj, jo shkopinj gome por hunj si bisht lopate, deri tek TRENI ne veri, teri tek ZOGU I ZI ne perendim, deri tek 21 DHJETORI po ne perendim, deri tek VASIL SHANTO ne jug perendim, matane QYTETIT STUDENTI ne juglindje, matane PAZARIT TE RI ne lindje;
Qellonin ne rruge, hynin ne dyqane godisnin kedo-edhe gra!
Nuk kam pare kurre ne jeten time me shune fytyra me gjak!
Kjo ishte!
Cilitdo qe me thote sot “po ci ke keto”, djathtas por edhe majtas-nga keta qe kane rrugetimin e tyre, do te doja ta kish jetuar, qofte edhe ai femija i gjyshit, gjyshes, babait, nenes qe u rrah barbarisht, u kthye ate dite ne shtepi me gjak ne fytyre e rroba, me keq pas tre ditesh, nje jave e me shume, kur doli nga qelite ku barbaria vazhdoi!
KOHET KANE NDRYSHUAR, AS DALLOHEN ME;
Thjesht autoret e asaj barbaria jane po aty, te njejtet, madje njeri-urdheruesi, u zgjodh te jete perseri si monumenti qe jeton i dhunes; SHQIPERIA ECEN, PERPARON, AI JO!