Misioni Artemis II ka hyrë në fazën e tij më kritike: numërimi mbrapsht ka nisur në Kennedy Space Center, duke shënuar fillimin e operacioneve përfundimtare për rikthimin e astronautëve drejt Hënës pas më shumë se gjysmë shekulli.
E gjithë procedura e nisjes është një “koreografi” teknologjike jashtëzakonisht e ndërlikuar, ku qindra specialistë koordinojnë çdo detaj me saktësi maksimale. Nga kontrollet fillestare të sistemeve në bord deri te furnizimi me karburant kriogjenik, çdo hap është i planifikuar në mënyrë rigoroze. Në qendër të këtij operacioni qëndron raketa gjigante Space Launch System, më e fuqishmja e ndërtuar ndonjëherë nga NASA, e shoqëruar nga kapsula Orion, e projektuar për të transportuar katër astronautë në hapësirën e thellë me standarde të reja sigurie.
Profili i misionit parashikon një udhëtim rreth dhjetëditor, gjatë të cilit ekuipazhi do të largohet nga orbita tokësore dhe do të arrijë më shumë se 450 mijë kilometra nga Toka. Një nga momentet kyçe do të jetë hyrja në trajektoren e ashtuquajtur “free return”, një manovër elegante e përdorur edhe gjatë Apollo program, që shfrytëzon gravitetin e Hënës për të kthyer automatikisht kapsulën në Tokë në rast emergjence.
Atmosfera para nisjes është e mbushur me emocion. Ekuipazhi historik përbëhet nga Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch dhe Jeremy Hansen, të cilët kanë marrë përshëndetjen tradicionale pas ditësh izolimi shëndetësor. Ata do të jenë njerëzit e parë që largohen përtej orbitës së ulët tokësore që nga epoka e misioneve Apollo.
Nga ana operative, kushtet atmosferike janë përgjithësisht të favorshme, me rreth 80% probabilitet për një nisje të suksesshme. Megjithatë, faktorë si retë dhe erërat në lartësi mbeten elementë kritikë që mund të ndikojnë në vendimin final. Ekipet monitorojnë vazhdimisht situatën, të gatshëm për të ndërprerë gjithçka edhe në sekondat e fundit nëse është e nevojshme.
Në të njëjtën kohë, NASA ka sqaruar edhe shqetësimet lidhur me aktivitetin e fundit diellor. Një shpërthim i fortë kishte ngritur dyshime, por ekspertët sigurojnë se nuk paraqet rrezik real për misionin, falë trajektoreve të planifikuara dhe mbrojtjes së kapsulës Orion. Megjithatë, hapësira e thellë mbetet një mjedis armiqësor, ku fenomene si stuhitë diellore mund të kenë ndikim të rëndësishëm.
Edhe pse Artemis II nuk parashikon ulje në Hënë, rëndësia e tij është thelbësore. Ky do të jetë testi i parë me ekuipazh për të gjitha sistemet kryesore, navigimin, komunikimet dhe mbështetjen jetësore që do të mundësojnë kthimin e astronautëve në sipërfaqen hënore në misionet e ardhshme.
Më shumë se një fluturim, Artemis II përfaqëson një hap vendimtar drejt krijimit të një pranie të qëndrueshme njerëzore rreth Hënës dhe, në një të ardhme jo të largët, drejt objektivit edhe më ambicioz: dërgimin e njeriut në Mars. Pas mbi 50 vitesh, epoka e re e eksplorimit hapësinor duket më afër se kurrë.