Dimri i vitit 1950 e gjeti botën të ngrirë jo vetëm nga i ftohti, por nga frika. Lufta e nisur në gadishullin Korean, fillimisht e perceptuar si një konflikt rajonal, po shndërrohej me shpejtësi në një përballje të drejtpërdrejtë të Luftës së Ftohtë. Në Uashington, Presidenti Harry S. Truman u përball me një vendim që do të ndryshonte ritmin e historisë.
Gjithçka kishte nisur më 25 qershor 1950. Pas muajsh përleshjesh sporadike përgjatë kufirit të paralelit të 38-të, trupat e Koresë së Veriut kaluan në ofensivë të plotë, duke pushtuar Korenë e Jugut. Sulmi ishte i shpejtë, brutal dhe i koordinuar, një përpjekje për të bashkuar vendin nën regjimin komunist të Phenianit.
Shtetet e Bashkuara reaguan menjëherë. Për Trumanin, rënia e Koresë së Jugut nuk ishte thjesht humbja e një aleati, por një precedent i rrezikshëm në përballjen globale me komunizmin. Nën flamurin e Kombeve të Bashkuara, ushtria amerikane ndërhyri për të ndalur avancimin e veriut dhe për të mbrojtur Seulin.
Por ndërsa lufta dukej se po anononte në favor të forcave amerikane dhe aleatëve të tyre, një aktor i ri hyri në skenë. Kina komuniste, e sapodalë nga revolucioni i Mao Ce Dunit, dërgoi qindra mijëra trupa për të mbështetur Korenë e Veriut. Ndërhyrja kineze ndryshoi rrjedhën e konfliktit dhe e shndërroi luftën në një përballje të drejtpërdrejtë mes fuqive të mëdha.
Përballë këtij zhvillimi dramatik, Presidenti Harry S. Truman shpalli gjendje të jashtëzakonshme në Shtetet e Bashkuara. Ishte një sinjal i qartë se Amerika po hynte në një fazë të re të mobilizimit, jo vetëm ushtarak, por edhe psikologjik e ekonomik. Lufta në Kore nuk ishte më një konflikt i largët; ajo ishte bërë pjesë e sigurisë kombëtare amerikane.
Shpallja e gjendjes së jashtëzakonshme pasqyronte frikën se përplasja koreane mund të ishte vetëm preludi i një konflikti më të gjerë botëror. Bota po ndahej gjithnjë e më qartë në blloqe, dhe çdo betejë lokale kërcënonte të ndizte një luftë globale.
Lufta e Koresë vazhdoi edhe për tre vite të tjera, pa fitues të qartë, duke u mbyllur me një armëpushim që e la gadishullin pothuajse të ndarë ashtu siç kishte qenë në fillim. Por viti 1950 mbeti momenti kur u kuptua se Lufta e Ftohtë nuk ishte më vetëm një duel ideologjik – ajo kishte marrë formën e luftës së vërtetë, me armë, trupa dhe gjendje të jashtëzakonshme.
Përgatiti: L.Veizi