Gjuha shqipe, e konsideruar një nga gjuhët më të vjetra të Evropës, ka ruajtur një strukturë unike gjuhësore që e ndan nga grupet e tjera indo-evropiane. Ajo përbën një familje më vete, çka e bën të veçantë për studiuesit e gjuhësisë. Studiues të ndryshëm kanë kërkuar prej kohësh që pasuritë e saj shpirtërore të mund të propozohen për mbrojtje ndërkombëtare.
Interesi për dialektet dhe traditat e të folmes shqipe është shtuar në dekadën e fundit, sidomos pas vëmendjes së huaj drejt folklorit dhe etnosit ballkanik. Festivalet ndërkombëtare ku ka marrë pjesë Shqipëria kanë prezantuar këngë iso-polifonike, e cila është e regjistruar si Trashëgimi Botërore nga UNESCO.
Përpjekjet e institucioneve kulturore janë të fokusuara në zgjerimin e listës për vlerat e tjera të rrezikuara, si elementet e mitologjisë popullore, kujtesa historike dhe artizanatet tradicionale, të cilat konsiderohen pasuri me rrezik zhdukjeje në globalizim./KM