Në mesin e shekullit XIX, Evropa po përjetonte një epokë të re industrializimi dhe idesh të mëdha inxhinierike, por jo të gjitha projektet gjenin terren për t’u realizuar. Në vitin 1867, Mbretëresha Viktoria e Mbretërisë së Bashkuar dhe Napoleon III i Francës hodhën poshtë planet për ndërtimin e një tuneli nënujor që do të lidhte dy brigjet e Kanalit të La Manshit.
Ideja e një lidhjeje nën det nuk ishte e re. Ajo kishte nisur të qarkullonte që në fillim të viteve 1800, konkretisht rreth vitit 1802, kur inxhinierë dhe vizionarë të kohës imagjinonin një kalim të përhershëm mes Britanisë dhe Evropës kontinentale. Megjithatë, për britanikët, projekti mbeti i papranueshëm. Frika se një tunel i tillë mund të kompromentonte sigurinë kombëtare dhe të shndërrohej në një rrugë të lehtë pushtimi, e bëri idenë të dukej më shumë si rrezik sesa si përparim.
Kështu, për gati një shekull e gjysmë, ëndrra mbeti në letër. Vetëm në fund të shekullit XX ajo u kthye në realitet. Projekti modern nisi në vitin 1988 dhe, pas një pune inxhinierike të jashtëzakonshme, Eurotunnel u përurua në vitin 1994, duke lidhur më në fund Britaninë me Francën përmes një tuneli nënujor të sigurt dhe funksional.
Sot, kjo histori mbetet një shembull i qartë se si idetë e mëdha shpesh lindin përpara kohës së tyre, duke pritur dekada — ndonjëherë edhe shekuj — për të kaluar nga frika politike në realitet inxhinierik.