Donald Trump ka deklaruar se lufta e Shteteve të Bashkuara me Iranin do të përfundojë vetëm kur ai ta vendosë, por sinjalet që vijnë nga Teherani dëshmojnë se Republika Islamike nuk ka ndërmend të dorëzohet lehtë dhe po përgatitet për një konflikt të gjatë rrënimi.
Ndërsa goditjet amerikane dhe izraelite kanë shkaktuar tronditje të forta në ekonominë globale, udhëheqësit iranianë po bëjnë të qartë se do t’i heshtin armët vetëm sipas kushteve të tyre, duke e konsideruar këtë përballje si një kërcënim ekzistencial për mbijetesën e regjimit. Për Teheranin, qëllimi kryesor është rivendosja e fuqisë parandaluese dhe sigurimi që armiqtë e tij nuk do të guxojnë të sulmojnë sërish, ndaj ata kërkojnë garanci të forta se një armëpushim i mundshëm nuk do të jetë thjesht një pauzë përpara sulmeve të radhës.
Në vijën e parë të kësaj rezistence qëndron Garda Revolucionare, një forcë elitë prej 180 mijë trupash, e cila po përdor strategjinë e luftës asimetrike përmes sulmeve me raketa dhe dronë ndaj bazave amerikane dhe infrastrukturës në Gjirin Persik.
Edhe pse Pentagoni dhe Izraeli pohojnë se kanë goditur mijëra objektiva dhe kanë dobësuar ndjeshëm kapacitetet ushtarake të Iranit, komandantët iranianë pretendojnë se vazhdojnë prodhimin e armatimeve në baza nëntokësore dhe po kalibrojnë zjarrin për ta bërë luftën të qëndrueshme në kohë. Arma më e fuqishme e Teheranit mbetet aftësia për të bllokuar Ngushticën e Hormuzit, një arterie jetike përmes së cilës kalon një e pesta e naftës dhe gazit botëror, duke e mbajtur kështu ekonominë globale nën presion të vazhdueshëm.
Pavarësisht pretendimeve të Trump se Irani po kërkon negociata, zyrtarët e lartë në Teheran, përfshirë ministrin e jashtëm Abbas Araghchi, i kanë cilësuar këto thashetheme si deluzionale, ndërsa vrasja e fundit e veteranit pragmatist Ali Larijani nga ana e Izraelit ka zbehur edhe më shumë shpresat për diplomaci. Ekspertët theksojnë se Irani nuk do të ndalet pa përfituar lehtësim të sanksioneve dhe pa marrë zotimin se sulmet nuk do të përsëriten, pasi ata i tremben faktit se një tërheqje pa kushte do t’i hapte rrugën rrëzimit të regjimit. Ndërkohë që lidershipi iranian po e përgatit popullatën për një konflikt që mund të zgjasë me muaj apo vite, faktori vendimtar për të ardhmen e vendit mund të mos jenë bombat amerikane, por marrëdhënia e brendshme mes regjimit dhe qytetarëve, të cilët deri më tani kanë qëndruar jashtë kësaj përplasjeje të përgjakshme./kb