Last Updated on 20/05/2026 by EL
Nga Davide Frattini, Corriere della Sera
Për të formuar koalicionin që ka mbetur në pushtet që nga fundi i vitit 2022, Kryeministri Netanyahu e ngriti atë nga irrelevanca politike, e solli në qeveri dhe e emëroi Ministër të Sigurisë Kombëtare.
Ai tashmë po bënte zhurmë dhe ankohej që në moshën 19 vjeç, kur izraelitët u detyruan ta vinin re për herë të parë. Një ndjekës i rabinit racist Meir Kahane, ai u shfaq në televizion duke valëvitur logon metalike të Cadillac të qeverisë: “Ne e kemi kapur makinën e tij dhe së shpejti do ta kapim.” Ishte vjeshta e vitit 1995. Disa javë më vonë, Yigal Amir, një tjetër ultranacionalist, qëlloi Yitzhak Rabin dy herë para se ai të mund të hipte në atë makinë, një sulm që gjithashtu shkatërroi procesin e paqes të dëshiruar nga kryeministri laburist.
I riu Ben-Gvir e mallkoi marrëveshjen me palestinezët në atë kohë, dhe tani që marrëveshja është e parëndësishme, ai mbështet aneksimin e Bregut Perëndimor dhe bën thirrje për një kthim në Gaza: ai dëshiron të ripushtojë Rripin dhe të rindërtojë vendbanimet e evakuuara nga Ariel Sharon në vitin 2005.
Për të formuar koalicionin që ka mbetur në pushtet që nga fundi i vitit 2022, Kryeministri Benjamin Netanyahu e nxori atë nga irelevanca politike – irelevanca e dikujt që duhet të fyejë dhe të bërtasë për të tërhequr vëmendjen – e solli në qeveri dhe e emëroi Ministër të Sigurisë Kombëtare, pavarësisht faktit se ai ishte dënuar për nxitje të racizmit dhe mbështetje të një organizate terroriste hebraike.
Në këto gati katër vjet bashkëjetesë, Bibi nuk ka arritur gjithmonë të kontrollojë krijimin e tij, dhe me vendin tani në mes të një fushate zgjedhore – votat duhet të jepen këtë vjeshtë – ai duhet të presë më shumë performanca si ato të djeshmet. I shqetësuar dhe agjitues: kështu e paraqiti atë edhe shfaqja satirike Erez Nehederet (Një vend i mrekullueshëm), ku karikatura Ben-Gvir kërcen përreth, duke e bërë Netanyahun të kërcejë me të shtëna, një referencë për mënyrën se si udhëheqësi i Likud do të lejonte veten të manipulohej vetëm për të qëndruar në pushtet.
Ben-Gvir në fakt e mban armën e tij përreth dhe kënaqet duke e nxjerrë atë: kundër një roje arab në një parking në Tel Aviv, të cilin ai besonte se e kërcënonte. Duke e tundur atë ndaj palestinezëve në lagjen Sheik Jarrah të Jerusalemit, pavarësisht se është i rrethuar dhe i mbrojtur nga policia izraelite. Gjeste teatrale, agresive, “maço” për një burrë që nuk e ka përfunduar shërbimin ushtarak (i konsideruar i papërshtatshëm për pozicione ekstremiste).
Edhe kur viziton të burgosurit palestinezë për t’i poshtëruar ata – madje edhe më të famshmin prej tyre, Marwan Barghouti – ai krijon një shfaqje të rrezikshme sfide (ballë për ballë, ballë për ballë) pa rrezik: ai është gjithmonë i mbrojtur mirë; askush nuk mund ta prekte.
Tani Netanyahu po e sulmon atë “sepse sjellja e tij e djeshme nuk është në përputhje me vlerat tona”. Gideon Sa’ar, Ministri i Jashtëm, e akuzon atë se “ka dëmtuar Izraelin me këtë shfaqje të turpshme”.
Megjithatë, ata e dinë se nëse shpresojnë të qëndrojnë në pushtet pas rënies, do të duhet ta bëjnë këtë, kështu që në fakt do ta falin për sjelljet fanatike që i tërheqin votuesit djathtas. Dhe do të vazhdojnë të votojnë me të për ligje si ai që futi dënimin me vdekje për herë të parë në javët e fundit, me një formulim të përshtatur për t’u zbatuar vetëm për palestinezët./ET