Last Updated on 22/03/2026 by EL
I trishtuar apo i zemëruar? Të tjerët mund ta kuptojnë këtë pa ju parë fare në fytyrë, mjafton të vëzhgojnë gjatësinë e hapave dhe lëvizjen e krahëve gjatë ecjes.
Një i panjohur në rrugën mes shtëpisë dhe punës mund të kuptojë si ndiheni vetëm duke parë mënyrën si ecni. Ritmi i hapave dhe sidomos amplituda e lëvizjeve të këmbëve dhe krahëve zbulojnë gjendjen tonë emocionale. Një studim i publikuar në revistën Royal Society Open Science shton prova të reja mbi mënyrën se si njerëzit interpretojnë emocionet e njëri-tjetrit.
Ecja nuk gënjen
Një grup studiuesish nga Instituti Ndërkombëtar i Kërkimeve të Telekomunikacionit të Avancuar në Kioto, Japoni, u kërkoi disa vullnetarëve të rikujtonin momente nga jeta kur kishin ndjerë zemërim, lumturi, trishtim ose frikë dhe të ecnin duke mbajtur në mendje këto emocione.
Pjesëmarrësit u pajisën me kostume speciale me sensorë reflektues, ndërsa lëvizjet e tyre u regjistruan me teknologjinë “motion capture”. Në video, trupat e tyre shfaqeshin si figura të përbëra nga pika të ndritshme në një sfond të errët, pa asnjë detaj të fytyrës.
Kur këto video u analizuan nga persona të tjerë, ata arritën të dallonin emocionet me një saktësi më të lartë se rastësia. Hapat e gjatë dhe lëvizjet e gjera të krahëve u lidhën me zemërimin dhe agresivitetin, ndërsa lëvizjet më të kufizuara u interpretuan si shenja trishtimi ose frike.
Madje, edhe kur studiuesit manipuluan videot duke rritur ose ulur artificialisht amplitudën e lëvizjeve, rezultatet mbetën të njëjta: lëvizjet më të theksuara perceptoheshin si agresive, ndërsa ato më të buta si të lidhura me emocione negative si trishtimi dhe frika. Kjo tregon se pikërisht amplituda e lëvizjes është një tregues kyç i gjendjes emocionale.
Një mjet i ri për njerëzit… dhe teknologjinë
Ky zbulim jo vetëm që na ndihmon të kuptojmë më mirë emocionet e të tjerëve, por mund të ketë edhe përdorime praktike në teknologji. Studiuesit sugjerojnë se në të ardhmen mund të zhvillohen pajisje që vishen që monitorojnë gjendjen emocionale të përdoruesit, ose sisteme që analizojnë mënyrën e ecjes për të identifikuar sjellje potencialisht të rrezikshme në pamjet e kamerave të sigurisë.
Gjithashtu, sistemet e inteligjencës artificiale mund të përdorin mënyrën e ecjes për të parashikuar emocionet e njerëzve me avantazhin (ose rrezikun) që ecja është më spontane dhe më e vështirë për t’u kontrolluar sesa shprehjet e fytyrës.
Në fund, rezulton se trupi ynë “flet” më shumë sesa mendojmë, edhe kur nuk themi asnjë fjalë./F.C