Last Updated on 25/03/2026 by Leonard
Në pranverën e vitit 1957, në një kontinent ende të plagosur nga hijet e Luftës së Dytë Botërore, gjashtë shtete evropiane vendosën të ndërmarrin një hap të guximshëm drejt së ardhmes. Në qytetin e përjetshëm, në Rome, përfaqësuesit e Gjermanisë Perëndimore, Francës, Italisë, Belgjikës, Hollandës dhe Luksemburgut nënshkruan një marrëveshje që do të ndryshonte rrjedhën e historisë evropiane: Treaty of Rome.
Nga ky akt lindi “European Economic Community” – një projekt ambicioz që synonte më shumë se bashkëpunim ekonomik. Ai synonte të shndërronte rivalitetet e së kaluarës në partneritete të së ardhmes, duke krijuar një treg të përbashkët ku mallrat, shërbimet, kapitali dhe njerëzit do të lëviznin lirshëm.
Ideja ishte e thjeshtë, por revolucionare: nëse ekonomitë bashkohen, lufta bëhet e paimagjinueshme. Në vend të kufijve të mbyllur dhe proteksionizmit, vendet anëtare do të ndërtonin një hapësirë të përbashkët prosperiteti. Kjo ishte përgjigjja më e fortë ndaj tragjedive të shekullit XX.
Gjatë dekadave që pasuan, Komuniteti u zgjerua dhe u thellua, duke u bërë një strukturë gjithnjë e më komplekse politike dhe ekonomike. Në vitin 1993, me hyrjen në fuqi të Maastricht Treaty, ai u përfshi në një projekt më të madh: European Union. Që nga ajo kohë, European Economic Community u riemërua European Community, duke u bërë një nga shtyllat themelore të Bashkimit Evropian modern.
Kjo histori nuk është thjesht një kronikë traktatesh dhe institucioneve. Është historia e një ideje – se paqja dhe mirëqenia mund të ndërtohen mbi bashkëpunimin, dhe se Evropa, e ndarë për shekuj, mund të mësojë më në fund të funksionojë si një e tërë.
Përgatiti për botim: L.Veizi