Një atentat që tronditi shtetin armen dhe ndryshoi rrjedhën e politikës së vendit.
Më 27 tetor 1999, Parlamenti i Armenisë në Jerevan u bë skenë e një prej ngjarjeve më dramatike dhe tragjike në historinë e re të vendit. Gjatë një seance plenare, pesë persona të armatosur hynë në sallën e Kuvendit dhe hapën zjarr ndaj deputetëve dhe anëtarëve të qeverisë.
Grupi i sulmuesve, i udhëhequr nga Nairi Hunanyan, një ish-gazetar dhe deputet i mëparshëm, deklaroi se po kryente aktin “për të shpëtuar vendin nga korrupsioni dhe tradhtia”. Brenda pak minutash, në sallë shpërtheu paniku. Nga breshëritë e armëve mbetën të vrarë tetë persona, mes tyre Kryeministri Vazgen Sargsyan dhe Kryetari i Parlamentit Karen Demirchyan – dy prej figurave më të fuqishme dhe vendimmarrëse të politikës armene të asaj kohe.
Sulmi ndodhi vetëm disa muaj pas zgjedhjeve parlamentare, në të cilat Sargsyan dhe Demirchyan kishin krijuar një aleancë të re politike që gëzonte mbështetje të gjerë popullore. Vrasja e tyre u pa si një goditje e rëndë ndaj stabilitetit të vendit dhe solli tronditje të thellë në shoqërinë armene.
Pas incidentit, autorët e sulmit u arrestuan nga forcat e sigurisë. Ata deklaruan se vepruan për motive “patriotike”, por shumëkush në Armeni dhe jashtë saj dyshoi se pas atentatit fshiheshin motive politike më të errëta. Që prej asaj dite, ngjarja ka mbetur objekt i teorive të shumta të komplotit, ku shpesh përmendet edhe roli i atëhershëm i Presidentit Robert Kocharyan, i akuzuar nga kundërshtarët si përfitues politik nga eliminimi i dy liderëve karizmatikë.
Pas vrasjes, Vazgen Sargsyan dhe Karen Demirchyan u shpallën Heronj Kombëtarë të Armenisë, nderimi më i lartë që jep shteti armen. Ngjarja e 27 tetorit 1999 vazhdon të kujtohet si një ditë zie kombëtare — një plagë e hapur në kujtesën politike të vendit, që ndryshoi përgjithmonë rrjedhën e historisë moderne armene.
Përgatiti: L.Veizi