Last Updated on 27/10/2025 by EL
Ai arrin të jetë qesharak dhe i lehtë, por në të njëjtën kohë shumë i thellë dhe gjithmonë aty për të ndihmuar”: ky është Pedro Pascal, sipas Sarah Paulson. Edhe pse ky është një vlerësim i anshëm (ata kanë qenë miq që nga ditët e tyre në Shkollën e Arteve Tisch në New York, dhe ishte ajo që e rekomandoi atë për rolin e Oberyn Martell në sezonin e katërt të Game of Thrones), shumë në Hollywood e konfirmojnë këtë.
Në Saturday Night Live, thatë se mërgimi i prindërve tuaj e ndikoi karrierën tuaj. Në ç’mënyrë?
“Në çdo rol, ende ndihem si një i huaj që përpiqet të përshtatet. Prindërit e mi ishin shumë të rinj dhe revolucionarë; ata ishin pjesë e lëvizjes opozitare të Allende-s kundër regjimit ushtarak të Pinochet-it; një kushëri i nënës sime ishte një nga udhëheqësit e saj. Pasi një prift na solli një revolucionar të plagosur që të trajtohej nga babai im, ai u arrestua, u torturua dhe i përmendën disa emra. Kështu që prindërit e mi u detyruan të fshiheshin dhe të gjenin një mënyrë për të mbijetuar. Kjo përvojë, edhe nëse nuk e mbaj mend mirë sepse isha shumë i ri, nuk më ka lënë kurrë. Dhe më ndihmoi të forcoja idealet e mia.”
Si ishte jeta juaj para produksioneve të mëdha të Hollivudit?
“Suksesi ishte të merrja një telefonatë nga agjenti im që më tha se do të më angazhonin në diçka, edhe nëse do të ishte vetëm një rol i vogël në sheshxhirimin e NYPD ose Law & Order. Por këto role të vogla më ndihmuan të mbijetoja dhe të mos dorëzohesha; më lejuan të mos më duhej të merrja punë të tjera për të studiuar. Jam shumë krenare që kam pasur këmbënguljen për të ndjekur ëndrrën time. Suksesi i vërtetë? Të mbaja veten vetëm përmes aktrimit.”
Çfarë punësh të tjera ka bërë?
“Kamerier, si pothuajse të gjithë aktorët që njoh. Problemi ishte personaliteti im. Nuk mund ta duroja kur më quanin idiot ose qeshnin kur thoja se isha bërë një aktor i mirë. Jam i paaftë të shes diçka në të cilën nuk besoj, madje as ushqim mediokër.”
Një film që la gjurmë tek ju?
“Guoniet dhe Gremlinët, të parë që kur isha fëmijë. Ishte atëherë që fillova të fantazoja, të ndërtoja botë imagjinare. Doja thellësisht të jetoja të njëjtat aventura ose të paktën të isha pjesë e historisë.”
Dhe një që e doje kur ishe i rritur?
“Padyshim e Zhdukur, nga Costa-Gavras: U identifikova thellësisht me historinë e kësaj gruaje të vetmuar dhe të dëshpëruar që kërkonte burrin e saj në rrezik vdekjeprurës. Nuk mund ta mohoj se, ndërsa e shikoja, pashë nënën time në të njëjtat situata si Sissy Spacek, një aktore së cilës, rastësisht, nëna ime i ngjante shumë.”
Sa e rëndësishme është kinemaja në jetën tuaj?
“Do të thotë gjithçka. Më lejon të eksploroj më shumë botë, të frymëzoj njerëz të tjerë… Më mësoi të mos i dorëzohem urrejtjes.”
A është kjo arsyeja pse mbajte anën kundër J.K. Rowling, në favor të të drejtave LGBTQ+?
“A mund të kisha vepruar ndryshe? Motra ime është transgjinore dhe mendoj se është shumë e rëndësishme të japim shembull për të rinjtë. Është thelbësore që të gjithë, pa përjashtim, të ndihen të mbështetur, të dëgjuar dhe të parë. Ky është progres; nuk mund të ndalet. Dhe nëse doni të jeni pjesë e tij, duhet të keni mundësinë.”/E.T.Repubblica.it