Më 17 prill 1895 u nënshkrua Traktati i Shimonosekit, një marrëveshje që vulosi përfundimin e Lufta e Parë Sino-Japoneze dhe ndryshoi rrënjësisht ekuilibrat e fuqisë në Azinë Lindore.
Palë në këtë traktat ishin Kina, e përfaqësuar nga Dinastia Qing, dhe Japonia, një fuqi në rritje që po modernizohej me shpejtësi. Disfata e Kinës në këtë luftë ishte një goditje e rëndë për një perandori që për shekuj kishte qenë dominuesja e rajonit.
Sipas kushteve të traktatit, Kina u detyrua të hiqte dorë nga çdo pretendim mbi Korea, duke e lënë atë në sferën e ndikimit japonez. Po ashtu, ajo pranoi dorëzimin e territoreve të rëndësishme si Tajvani dhe Ishujt Pescadores, si dhe zona në jug të provincës së atëhershme Fengtien.
Ky traktat shënoi një moment kthese: për herë të parë në epokën moderne, një fuqi aziatike – Japonia – mundi një tjetër, duke sfiduar rendin tradicional dhe duke sinjalizuar fillimin e rënies së ndikimit kinez në rajon.
Megjithatë, pas më shumë se gjysmë shekulli, në përfundim të Lufta e Dytë Botërore, këto territore do të riktheheshin nën kontrollin kinez, duke mbyllur një kapitull të gjatë humbjesh dhe rivendosjeje në historinë e Kinës moderne.