Udhëheqësi i Reform UK përdor energjinë e meme-ve për të ushqyer popullaritetin e tij, por kjo nuk duhet të na shpërqendrojë nga serioziteti i qëllimit të tij.
Robert Topinka*
Një investigim i Guardian mbi Farage në Cameo
Nigel Farage ka kaluar pesë vitet e fundit duke përmbysur politikën, duke thyer dominimin dy-partiak në parlament dhe, me sa duket, duke dërguar disa video Cameo çdo ditë për klientët e tij që paguajnë, duke fituar në total 374,893 paund. Por kjo “punë anësore” e liderit të Reform UK nuk është e ndarë nga aktiviteti i tij politik: sot, postimi është politikë, prandaj Farage pëlqen të mburret se i tejkalon deputetët e tjerë në TikTok.
Cameo-t janë mesazhe të personalizuara, por nuk janë private – klientët marrin një link që mund ta shpërndajnë për të postuar urimet e përvjetorëve apo ditëlindjeve në rrjetet sociale. Kur Farage dërgoi video për një grup neo-nazist që i përdori ato për publicitet, apo kur përshkroi Alexandria Ocasio-Cortez me një gjuhë që zakonisht gjendet në kategoritë e Pornhub, ai në fakt po bënte deklarata publike. Mbrojtja nga ekipi i Farage është se ai nuk mund të mbahet përgjegjës për mënyrën se si njerëzit i përdorin mesazhet e tij, çka ndoshta shpjegon pse shumica e politikanëve nuk dërgojnë për para mesazhe mbështetëse për njerëz të rastësishëm në internet. Zëdhënësi i tij tha se videot Cameo të Farage “nuk duhet të trajtohen si deklarata politike apo aktivitet fushate”.
Këto video na japin një pasqyrë se si Farage u flet mbështetësve të tij larg studiove televizive dhe mikrofonëve të radios. Ai është i aftë të kapë ritmin e kulturës së meme-ve online. Në disa video, Farage thërret “Big Chungus”, një meme që i referohet një imazhi të Bugs Bunny që shëndoshet për të tallur Elmer Fudd. Është një meme pa kuptim, por ekstremi i djathtë në hapësira si 4chan pëlqen ta lidhë “Big Chungus” me fraza apo slogane politike reale (dhe ndonjëherë ekstreme). Kur Farage i këndon një fansi “Rule Big Chungus, Big Chungus rules the waves”, ai po merr pjesë në këtë kulturë. Farage i ka mbrojtur Cameo-t e diskutueshme duke pretenduar se nuk ishte në dijeni – dhe kultura e meme-ve shpesh është e errët – por kjo nuk shpjegon pse ai vetë postoi një video në TikTok duke lënë të kuptohej nëse ai vetë ishte “Big Chungus”.
Sigurisht, referencat ndaj Looney Tunes janë të pafajshme, por të tjera nuk janë kaq të padëmshme. Në një video të dërguar vetëm verën e kaluar, Farage i tha një mbështetësi se “Ngubu” i dërgon përshëndetje. “Ngubu” është një fyerje racore online që përdoret si mbiemër i përgjithshëm për futbollistë afrikanë stereotipikë. Ekziston madje edhe një memecoin “Ngubu” me një avatar që e bën racizmin të qartë. Ndoshta Farage nuk ishte në dijeni se sa shumë ekstremistët online pëlqejnë të rishpikin fjalën “N-word”, por në të njëjtën video ku dërgonte përshëndetje nga “Ngubu”, ai përsëriti sloganin “Up the Rhodesia”. Kjo është një lojë me përdorimin online të “Up the Ra” – një frazë për të cilën Farage ka pasur probleme më parë në një Cameo – e cila është zhveshur nga kuptimi i saj republikan irlandez dhe është kthyer në një shprehje provokuese që përdoret në komentet e TikTok.
Por referenca ndaj Rodezisë e bën këtë më shumë se një lojë interneti: Rodezia ka qenë një pikë referimi për nacionalistët e bardhë për 60 vjet. Në vitet 1960 dhe 1970, në revista si Soldier of Fortune, aktivistët e supremacisë së bardhë e imagjinonin Rodezinë si një shtet etnik të bardhë fisnik, por të dështuar, që një ditë mund të rikthehej. Veteranë të Vietnamit të përfshirë në këtë lëvizje udhëtuan madje si mercenarë në Rodezi, duke kërkuar të bëheshin martirë në luftën për sundimin e të bardhëve. Sot, modeli i kamuflazhit i forcave të sigurisë së Rodezisë është i popullarizuar mes milicive të djathta si Boogaloo Bois. Dylann Roof, i cili vrau nëntë besimtarë me ngjyrë në Karolinën e Jugut në vitin 2015, publikoi manifestin e tij supremacist me titullin The Last Rhodesian.
Nëse i vendosim këto Cameo në kontekstin e historisë personale të pretenduar të Farage për bullizëm racist, propozimet e Reform për t’i dhënë fund lejes së qëndrimit të përhershëm për qindra mijëra emigrantë që jetojnë ligjërisht në vend, si dhe premtimin (apo kërcënimin) për të krijuar një version britanik të ICE – një agjenci që aktualisht vepron në mënyrë agresive në rrugët e Amerikës – atëherë ato që duken si disa fraza të pafajshme nga thellësitë e internetit fillojnë të marrin formën e një botëkuptimi të qartë.
Fakti që Farage luan me meme nuk duhet të na shpërqendrojë nga serioziteti i qëllimit të tij. Ai e përdor me mjeshtëri energjinë e kulturës digjitale për të ushqyer popullaritetin e tij. Nëse duam një parashikim se çfarë mund të sjellë një qeveri e Reform, mund të shohim nga SHBA, ku postimet provokuese, përmbajtja e mbushur me inteligjencë artificiale dhe banaliteti i internetit janë bërë estetika e një regjimi autoritar që po shkakton kaos brenda dhe jashtë vendit.
*Robert Topinka është lektor në media digjitale dhe retorikë në Birkbeck, Universiteti i Londrës/ Përgatiti për botim: L.Veizi