Gjatë muajve të fundit të Luftës së Dytë Botërore, qyteti gjerman i Dresdenit u bë objekt i një prej bombardimeve më shkatërruese ajrore në historinë e Luftës. Më 13-14 shkurt 1945, flota e bombarduesve të Forcave Ajrore Mbretërore Britanike (RAF) dhe e 527-të Forcave Ajrore të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara (USAAF) u dërgua mbi qytet për të kryer një sulm masiv ajror. Qëllimi ishte të dobësohej infrastruktura gjermane dhe të ndërpritej logjistika ushtarake, por shkatërrimi u përhap në mënyrë dramatike mbi zonat civile.
Gjatë sulmit, mbi 4,000 ton bomba – përfshirë eksploziv të lartë dhe pajisje ndezëse – u hodhën mbi Dresden. Flakët e shpërthyera shkatërruan lagje të tëra, duke krijuar një furtunë zjarri që përfshiu qytetin. Ndërtesat historike, infrastrukturat industriale dhe shtëpitë private u shkatërruan, dhe shumë qytetarë mbetën të bllokuar nën rrënoja ose vdiqën nga flakët dhe tymi i dendur.
Numri i viktimave mbetet i diskutueshëm, por shumica e historianëve pajtohen se mbi 25,000 vetë humbën jetën gjatë ditëve të bombardimit dhe pasojave të tij. Përveç tragjedisë njerëzore, sulmi shënoi një moment kontestimi moral dhe historik, duke ngritur pyetje mbi domosdoshmërinë e shkatërrimit të qyteteve të mbushura me civilë.
Bombardimi i Dresdenit mbetet një kujtesë e dhimbshme e forcës shkatërruese të luftës moderne dhe një paralajmërim mbi pasojat e humbjes së masës civile në konfliktet e armatosura. Pas luftës, qyteti u rindërtua pjesërisht, por humbja kulturore dhe humane mbetet e pashlyeshme në historinë europiane.