Më 23 shkurt 1947 u themelua zyrtarisht Organizata Ndërkombëtare për Standardizimin, institucioni që do të vendoste themelet e standardeve teknike globale në industri, tregti dhe shërbime.
E njohur me akronimin ISO (nga fjala greke isos, që do të thotë “i barabartë”), organizata u krijua për të harmonizuar standardet mes vendeve të ndryshme, duke lehtësuar tregtinë ndërkombëtare dhe duke rritur cilësinë, sigurinë dhe ndërveprueshmërinë e produkteve dhe shërbimeve.
Një rrjet global standardesh
ISO është një organ ndërkombëtar për përcaktimin e standardeve, i përbërë nga përfaqësues të organizatave kombëtare të standardizimit. Çdo vend anëtar përfaqësohet nga institucioni i tij zyrtar i standardeve, duke krijuar kështu një rrjet bashkëpunimi teknik në shkallë globale.
Me seli në Gjenevë, në Zvicër, organizata operon sot në 165 vende të botës, duke zhvilluar dhe publikuar mijëra standarde që prekin fusha nga teknologjia e informacionit te industria ushqimore, nga menaxhimi i cilësisë te mbrojtja e mjedisit.
Ndër standardet më të njohura janë ato për sistemet e menaxhimit të cilësisë (si ISO 9001) dhe për menaxhimin mjedisor (ISO 14001), të cilat janë bërë referencë ndërkombëtare për bizneset dhe institucionet publike.
Status ndërkombëtar dhe ndikim global
ISO ishte organizata e parë joqeveritare që iu dha statusi i përgjithshëm këshillimor pranë Këshilli Ekonomik dhe Social i OKB-së, duke dëshmuar rëndësinë e saj në arkitekturën institucionale ndërkombëtare.
Që prej vitit 1947, ISO ka luajtur një rol kyç në krijimin e një “gjuhe të përbashkët” teknike mes kombeve, duke ndikuar drejtpërdrejt në sigurinë e produkteve, mbrojtjen e konsumatorit dhe zhvillimin ekonomik global.
Nga vida më e vogël industriale deri te sistemet më komplekse teknologjike, pas shumë prej tyre qëndron një standard i heshtur — i miratuar në Gjenevë, por i zbatuar në mbarë botën.
Përgatiti: L.Veizi