Në fillim të vitit 1989, një roman letrar u shndërrua papritur në një krizë të madhe ndërkombëtare. Marrëdhëniet diplomatike midis Iran dhe United Kingdom u ndërprenë pas polemikave të ashpra që shpërthyen rreth shkrimtarit britanik me origjinë indiane Salman Rushdie dhe romanit të tij të diskutueshëm The Satanic Verses.
Libri, i botuar për herë të parë në vitin 1988, ishte romani i katërt i Rushdie-t dhe përmbante elemente të realizmit magjik, satire dhe reflektime mbi identitetin, emigracionin dhe fenë. Megjithatë, disa pasazhe të tij, të frymëzuara pjesërisht nga jeta e profetit të Islamit, u interpretuan nga shumë besimtarë myslimanë si blasfemi dhe si një fyerje ndaj fesë islame. Kjo shkaktoi një valë të gjerë zemërimi në shumë vende me popullsi myslimane, ku protesta masive u organizuan kundër autorit dhe kundër botimit të romanit.
Tensionet arritën kulmin kur udhëheqësi suprem i Iranit në atë kohë, Ruhollah Khomeini, lëshoi në shkurt 1989 një fetva që dënonte Rushdie-n me vdekje, duke i bërë thirrje myslimanëve ta ndëshkonin autorin për atë që konsiderohej fyerje ndaj Islamit. Ky vendim shkaktoi një përplasje të drejtpërdrejtë diplomatike me Londrën, e cila e konsideroi fetvanë si një kërcënim të papranueshëm ndaj një qytetari të saj dhe ndaj parimit të lirisë së shprehjes.
Si pasojë e kësaj krize, Irani dhe Mbretëria e Bashkuar ndërprenë marrëdhëniet diplomatike, ndërsa Rushdie u detyrua të jetonte për vite me radhë nën mbrojtje të rreptë policore. Debati rreth romanit u shndërrua në një simbol të përplasjes mes lirisë artistike dhe ndjeshmërisë fetare, duke hapur një diskutim global mbi kufijtë e shprehjes në një botë gjithnjë e më të ndërthurur kulturorisht.
Ngjarja mbetet një nga episodet më të njohura në historinë moderne të letërsisë dhe diplomacisë ndërkombëtare, ku një vepër artistike arriti të ndikojë jo vetëm në debatet kulturore, por edhe në marrëdhëniet mes shteteve.