Në vitin 1950, Bashkimi Sovjetik u trondit nga një prej tragjedive më të rënda ajrore të pasluftës, e njohur si katastrofa ajrore e Sverdlovsk-ut. Avioni që ishte nisur për të transportuar ekipin e hokejit në akull të Forcës Ajrore Sovjetike, VVS Moskë, kishte në bord gjithsej 20 persona. Mes tyre ndodheshin 11 lojtarë të ekipit, një mjek i skuadrës, një masazhist, si dhe anëtarë të ekuipazhit.
Fluturimi kishte si destinacion fillestar qytetin Chelyabinsk, ku ekipi duhej të merrte pjesë në një ndeshje zyrtare të kampionatit sovjetik të hokejit. Megjithatë, kushtet atmosferike u përkeqësuan ndjeshëm gjatë udhëtimit. Mbi Chelyabinsk kishte mjegull të dendur, reshje dëbore dhe dukshmëri pothuajse zero, gjë që e bëri të pamundur uljen e sigurt të avionit. Për këtë arsye, kontrolli ajror urdhëroi devijimin e fluturimit drejt Sverdlovsk-ut (sot i njohur si Jekaterinburg), ku ndodhej Aeroporti Koltsovo.
Gjatë afrimit për ulje në Koltsovo, moti u bë edhe më i ashpër. Një stuhi e fuqishme dëbore, e shoqëruar me erëra të forta dhe temperatura shumë të ulëta, e vështirësoi orientimin e ekuipazhit. Avioni humbi lartësinë dhe kontrollin në fazat e fundit të afrimit, duke u rrëzuar pranë aeroportit, vetëm pak kilometra larg pistës.
Përplasja ishte fatale. Asnjë nga personat në bord nuk mbijetoi. Humbja e pothuajse të gjithë ekipit të VVS Moskës ishte një goditje e rëndë për sportin sovjetik dhe veçanërisht për hokejin në akull, që në atë kohë ishte në fazë të rritjes dhe prestigjit ndërkombëtar. Tragjedia la pas jo vetëm dhimbje të thellë për familjet e viktimave, por edhe një boshllëk të madh në sportin kombëtar.
Për shkak të rrethanave të kohës dhe sekretit shtetëror, informacionet mbi aksidentin nuk u bënë menjëherë publike. Vetëm vite më vonë, ngjarja u njoh më gjerësisht si një kujtesë e rrezikut të fluturimeve në kushte ekstreme dhe si një nga kapitujt më të errët në historinë e sportit sovjetik.
Përgatiti: L.Veizi