Nuk duhet të jemi në mëshirën e ngjarjeve jashtë vendit. Pikërisht për këtë arsye, nga energjia te mbrojtja e deri te politikat kryesore sociale, synojmë të rindërtojmë vendin tonë.
Sulmet e Izraelit ndaj Libanit nuk duhet të ndodhin, thotë Keir Starmer
Keir Starmer
Britania është goditur nga kriza për gati dy dekada tashmë. Dhe që nga kriza financiare e vitit 2008, përmes politikave të shtrëngimit, Brexit-it, Covid-it, luftës në Ukrainë dhe episodit të Liz Truss, përgjigjja nga Westminster ka qenë gjithmonë e njëjtë: menaxho krizën, gjej një zgjidhje të përkohshme dhe pastaj përpiqu me dëshpërim të rikthesh status quo-në.
Këtë herë do të jetë ndryshe. Lufta në Iran duhet të bëhet një vijë ndarëse, sepse mënyra se si do të dalim nga kjo krizë do të përcaktojë të gjithë ne për një brez të tërë. Dhe në vend që të shpresojmë të rikthehemi në botën e vitit 2008, do të krijojmë një rrugë të re për Britaninë – një rrugë që forcon energjinë, mbrojtjen dhe sigurinë tonë ekonomike në një epokë të re.
Sepse realiteti është se bota ka ndryshuar: nuk jetojmë më në kushtet e favorshme të fillimit të këtij shekulli. Bota sot është më e paqëndrueshme dhe më e rrezikshme se në çdo moment tjetër gjatë jetës sime. Kjo do të vërë në provë çdo element të sigurisë sonë – dhe ndër vite, Britania shpesh ka dështuar përballë kësaj prove.
Prandaj qëndrueshmëria ka qenë në qendër të qasjes së qeverisë sime – jo vetëm ndaj konfliktit në Iran, por edhe ndaj ruajtjes së interesit kombëtar brenda vendit. Gjatë këtij konflikti, jam udhëhequr nga parimi se interesi kombëtar i Britanisë shërbehet më mirë nga ulja e tensioneve, diplomacia dhe rihapja e shpejtë e ngushticës së Hormuzit. Që në fillim, kam qenë i qartë se Britania nuk do të përfshihej në veprime ushtarake sulmuese – dhe nuk u përfshi. Por kur Irani sulmoi fqinjët e tij, bëmë atë që ishte e drejtë: ndërhymë kundër dronëve, rrëzuam raketa, mbrojtëm jetët dhe interesat britanike dhe mbështetëm partnerët që, si ne, nuk e kërkuan këtë konflikt.
Kjo është si duket qasja jonë në praktikë. Ne veprojmë për të ulur përshkallëzimin, jo për ta ndezur atë. Punojmë me aleatët, jo vetëm. Dhe mbrojmë sigurinë tonë pa humbur nga sytë stabilitetin ekonomik. Në një botë më të paqëndrueshme, kështu mbrohen interesat britanike. Dhe e njëjta qasje formëson edhe atë që bëjmë në vend.
Sepse presionet që njerëzit ndiejnë në jetën e përditshme nuk janë të ndara nga ngjarje të tilla – ato janë drejtpërdrejt të lidhura me to. E njëjta paqëndrueshmëri që kërcënon sigurinë globale rrit çmimet e energjisë, prish zinxhirët e furnizimit dhe ushtron presion mbi financat familjare në Britani.
Kjo është arsyeja pse, krahas veprimeve tona në rajon, kemi vendosur kufij për faturat e energjisë dhe kemi investuar fuqishëm në energjinë vendase që mund të na çlirojë nga regjimet që manipulojnë çmimet e gazit. Po kështu, ndërkohë që qëndrojmë jashtë konfliktit, kemi rindërtuar aleancat evropiane dhe kemi rritur kapacitetet tona mbrojtëse me investimin më të madh të qëndrueshëm që nga Lufta e Ftohtë. Dhe ndërsa kemi rregulluar financat publike, kemi nisur një strategji industriale ambicioze, kemi forcuar të drejtat e punëtorëve dhe do të nxjerrim mbi gjysmë milioni fëmijë nga varfëria përmes strategjisë sonë të re kundër varfërisë së fëmijëve.
Këto masa nuk kanë të bëjnë thjesht me reagimin ndaj një krize të vetme: ato synojnë të bëjnë gjërat ndryshe – të mendojnë për afatgjatën dhe të rindërtojnë këtë vend në mënyrë që Britania të jetë e përgatitur për një botë ku tronditje të tilla janë më të shpeshta.
Sepse qëndrueshmëria është ajo që na jep kontroll. Pa të, ne shtyhemi vazhdimisht jashtë kursit nga ngjarjet përtej kufijve tanë. Por me të, kemi aftësinë të veprojmë – të formësojmë të ardhmen dhe të përmbushim prioritetet që kanë rëndësi për njerëzit që punojnë.
Dhe kjo është e vetmja mënyrë për të ndërtuar një vend më të drejtë: një vend ku njerëzit nuk janë në mëshirën e ngjarjeve jashtë dhe ku ka mundësi për të gjithë. Një vend mjaftueshëm i fortë – ekonomikisht dhe strategjikisht – jo vetëm për të mbrojtur, por edhe për të përmirësuar standardet e jetesës në një botë të pasigurt.
Prandaj do të veprojmë, jo thjesht për ta përballuar këtë stuhi, por për ta forcuar Britaninë që të përballojë stuhitë që dimë se na presin. Kjo do të thotë të investojmë në kapacitetet që na japin kontroll mbi të ardhmen: energji të sigurt dhe vendase; aleanca të forta dhe mbrojtje të besueshme; si dhe një ekonomi të ndërtuar mbi stabilitet dhe rritje afatgjatë. Do të thotë të vazhdojmë të mbështesim familjet sot, ndërsa ndërtojmë themelet për më shumë qëndrueshmëri në vitet që vijnë.
Nuk do të shikojmë pas. Nuk do të përpiqemi të rikrijojmë kushtet e një bote që tashmë ka kaluar. Do të ndërtojmë një Britani më të fortë, më të sigurt dhe më të qëndrueshme. Kjo është ajo që kërkon ky moment – dhe Britania nuk do të devijojë nga rruga e saj.