Nga Çim Peka
Rama mund ta kalojë i qetë një mbrëmje kur lajmi kryesor i protestës është sherri mes tyre që donë kundër tij.
Edhe nëse ajo është plot, mjaftojnë katër një pesë veta që zihen para kamerave deri në fondin e të tjerëve dhe të tjerëve që nuk janë pse do të gjithë të anashkaluar.
Kjo është arsyeja pse PD-ja bëri mirë që u bë nga organizimi i protestave dhe u shprehën demokratëve t’i mbështesin.
Studentët dhe vendosin vetë si protestojnë, ndërsa demokratët kanë të drejtë sa kushdo tjetër të jetë në shesh. Kur PD merr përsipër organizimin, u jep edhe një pretekst atyre që mezi presin ta kthejnë protestën në debat për PD-në.
Kur e mbështet, prania e demokratëve i shton peshës së protestës dhe debatit mund të kthehet në qeveri, aty ku ka vend.
Problemi me kryetarët e partive kërpudhë është se një shesh i plotë dhe vlen vetëm për aq kohë sa mikrofoni është në dorën e tyre.
Kur vota qytetarë dalin për të kundërshtuar Ramën, u duhet një përplasje që të jetë lajm. Dhe kamerat e mediave pranë janë dinë që të drejtohen.
Një sherr mes pesë vetash merr shumë kohë në ekran se sa më parë. Të nesërmen, publiku mban mend kush shau kë. Rama fiton edhe një ditë pa iu përgjigjur askujt.
Për këta njerëz, një shesh bosh ku ende mund të mikrofonin më shumë duket se është një shesh plot ku askush nuk ka borxh fjalën.
Le ta quajnë këtë luftë apo luftë për protagonizëm. Rezultati është i njëjtë. Qytetarët lodhen, sheshi zbrazet dhe ai që duhej të jepte llogarinë e sheh gjithë shfaqjen nga zyra.
Patericat e Ramës dallohen nga pesha që i heq nga supet sa herë që mbushet sheshi.
