Megjithëse injeksionet për humbje peshe (si Ozempic apo Wegovy) po dominojnë tregun e eliminimit të dhjamit të tepërt kohët e fundit, liposuksioni mbetet një nga procedurat më të popullarizuara të kirurgjisë estetike.
Liposuksioni përdoret për të thithur dhjamin, zakonisht nga barku ose kofshët. Mirëpo, ekspertët paralajmërojnë se kjo procedurë – e cila mund të kushtojë nga £3,000 deri në £10,000 – nuk është gjithmonë zgjidhja e përhershme që presin pacientët. Përkundrazi, ajo mund të çojë në grumbullimin e dhjamit në zona të tjera, ku rreziku për shëndetin është shumë më i lartë.
Si funksionon procedura dhe cilat janë risitë?
Procedura zakonisht kryhet nën anestezion të përgjithshëm. Për të shpërbërë qelizat dhjamore përdoret një rrymë uji me presion të lartë, lazer ose pajisje me ultratinguj, dhe më pas një pajisje thithëse (aspirator) pastron gjithçka. Efektet anësore, ndonëse të rralla, mund të përfshijnë:
-
Hematoma (gjakderdhje nën lëkurë)
-
Gunga ose rezultate të pabarabarta (kur dhjami nuk hiqet në mënyrë të njëtrajtshme)
-
Formim të mpiksjeve të gjakut
Pse dhjami zhvendoset në zona të tjera?
Shqetësimi kryesor i ekspertëve lidhet me rreziqet afatgjata të heqjes së qelizave dhjamore, veçanërisht nëse pacienti shton peshë më vonë.
Trupi i njeriut e rregullon në mënyrë strikte numrin e qelizave dhjamore që ka. Nëse një qelizë dhjamore vdes natyrshëm, ajo zëvendësohet me një të re. Mirëpo, nëse ajo hiqet në mënyrë kirurgjikale, ajo nuk zëvendësohet më. Rrjedhimisht, nëse shtojmë peshë pas ndërhyrjes, qelizat ekzistuese dhjamore në pjesët e tjera të trupit thjesht zmadhohen.
Procedura heq fizikisht një numër të madh qelizash dhjamore dhe shkatërron strukturën mbështetëse nën lëkurë, ndaj dhjami nuk rikthehet më në atë zonë. Megjithatë, trupi e kompenson këtë humbje duke depozituar më shumë dhjamë në qelizat ekzistuese të zonave të tjera.
“Kur heqim dhjamin me liposuksion, ky ndryshim është permanent sepse ne po heqim vetë qelizat,” shpjegon Nora Nugent, kirurge plastike konsulente dhe presidente e Shoqatës Britanike të Kirurgëve Plastikë Estetikë (BAAPS).
“Prandaj, nëse më vonë shtoni peshë, qelizat e dhjamit në pjesët e tjera të trupit zmadhohen. Për shembull, nëse keni bërë liposuksion në bark dhe shtoní peshë, dhjami mund të grumbullohet në kofshë ose në ijë.”
Nugent thekson se liposuksioni nuk është një terapi për humbje peshe, por një mjet për konturimin e trupit. Kandidati ideal është një person që ka një peshë të shëndetshme, por ka dhjamë të padëshiruar në një zonë specifike.
Rreziku i fshehur: Dhjami Visceral (Dhjami i Organeve të Brendshme)
Ajo që është edhe më shqetësuese se zhvendosja e dhjamit në kofshë, është rreziku që ky dhjamë të depozitohet si dhjamë visceral – lloji i dhjamit që shtrihet thellë në bark, pranë organeve jetësore si mëlçia, pankreasi dhe zorrët.
Trupi ka nevojë vetëm për një sasi të vogël dhjami visceral për të mbrojtur organet. Kur ai është në tepricë, fillon të çlirojë hormone dhe kimikate inflamatore që rrisin ndjeshëm rrezikun e:
-
Diabetit të tipit 2
-
Sëmundjeve të zemrës
-
Tensionit të lartë të gjakut
Liposuksioni heq vetëm dhjamin nënlëkuror (subkutan), por nuk mund të arrijë dhjamin visceral. Sipas një studimi të vitit 2012 të botuar në Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, nivelet e dhjamit visceral mund të rriten edhe te pacientët që nuk shtojnë peshë pas operacionit.
Studimi monitoroi 36 gra me peshë të shëndetshme. Edhe pse liposuksioni ua hoqi me sukses dhjamin e barkut, gjatë gjashtë muajve pasardhës ato pësuan një rritje prej 10 për qind të niveleve të dhjamit visceral.
Kërkuesit brazilianë e quajtën këtë një “rritje kompensuese” – një reagim fiziologjik ku trupi depoziton dhjamë rreth organeve të brendshme kur dikton një rënie të menjëhershme dhe të madhe të dhjamit nënlëkuror. Me fjalë të tjera, trupi konservon energji për të siguruar mbijetesën.
Si mund të parandalohet ky rrezik?
Profesor Tunc Tiryaki, kirurg plastik konsulent në “The Cadogan Clinic” në Londër, sqaron se jo kushdo që bën liposuksion fiton domosdoshmërisht dhjamë visceral. Kjo varet shumë nga problemet shëndetësore ekzistuese, si rezistenca ndaj insulinës ose diabeti i tipit 2. Tek këta njerëz, dhjami ka më shumë gjasa të grumbullohet në zonën viscerale.
Lajmi i mirë: Studimi brazilian tregoi se gratë që stërviteshin çdo ditë gjatë katër muajve pas liposuksionit, nuk pësuan asnjë rritje të niveleve të dhjamit visceral.
Përfundimi
Çelësi për të shmangur problemet e mëtejshme është të siguroni që të mos shtoni peshë pas ndërhyrjes. Përtej popullaritetit të tij, liposuksioni nuk duhet konsideruar si një procedurë e thjeshtë.
“Është një trajtim i sigurt, por pacientët duhet ta trajtojnë si një operacion të vërtetë,” thotë Ms. Nugent. “Mund të përfshijë vetëm prerje të vogla – jo më shumë se 1 cm – por njerëzit nuk e kuptojnë se sa shumë punë dhe ndryshime ndodhin nën sipërfaqen e lëkurës.”/ad