Last Updated on 17/02/2026 by Leonard
Nga klasiku To Kill a Mockingbird te superproduksioni Gone in 60 Seconds, filmat e aktorit fitues të Oscar-it përfshinë një gamë të jashtëzakonshme
Robert Duvall ishte një aktor energjik dhe i hollë në interpretim, që gjithmonë luante me pasion dhe bindje.
Nga Andrew Pulver
Robert Duvall, aktori veteran që pati një varg rolesh në filma klasikë amerikanë si Apocalypse Now, The Godfather, MASH* dhe To Kill a Mockingbird, ka ndërruar jetë në moshën 95-vjeçare.
“Bob u nda nga jeta i qetë në shtëpi, i rrethuar nga dashuria dhe ngrohtësia,” shkroi bashkëshortja e tij, Luciana Duvall, në një mesazh në Facebook.
“Për botën ai ishte një aktor fitues i Çmimit të Akademisë, një regjisor, një rrëfimtar. Për mua, ai ishte thjesht gjithçka. Pasioni i tij për profesionin barazohej vetëm me dashurinë e thellë për personazhet, për një vakt të mirë dhe për të qenë në qendër të bisedës. Në secilin nga rolet e shumta, Bob dha gjithçka për personazhet dhe për të vërtetën e shpirtit njerëzor që ato përfaqësonin. Duke bërë kështu, ai na lë diçka të qëndrueshme dhe të paharrueshme për të gjithë.”
Duvall njihej ndoshta më shumë për rolin e kolonelit Kilgore me kapele kalorësie në Apocalypse Now (1979), që solli dy nga replikat më të cituara në historinë e kinemasë: “Charlie nuk bën sërf!” dhe “Më pëlqen aroma e napalmit në mëngjes”. Por ai la gjurmë të thella edhe si këshilltari ligjor Tom Hagen në The Godfather dhe The Godfather Part II, si Boo Radley i tërhequr në To Kill a Mockingbird në fillimet e karrierës, si dhe në shumë role dytësore e karakteresh gjatë dekadave pasuese. U nominua shtatë herë për Oscar, duke fituar një herë – për aktorin më të mirë në vitin 1984 me Tender Mercies, ku interpretoi një këngëtar country që përpiqet të kapërcejë alkoolizmin.
Francis Ford Coppola, që e drejtoi Duvall në filmat The Godfather, The Rain People, The Conversation dhe Apocalypse Now, shkroi në rrjetet sociale: “Çfarë goditjeje të mësosh për humbjen e Robert Duvall. Një aktor kaq i madh dhe pjesë thelbësore e American Zoetrope që nga fillimi.”
Bashkëaktori i tij në The Godfather, Al Pacino, tha se kishte qenë një nder të punonte me të: “Ai ishte një aktor i lindur; lidhja e tij me artin, kuptimi dhe dhuntia e jashtëzakonshme do të kujtohen gjithmonë. Do të më mungojë.”
Robert De Niro, që luajti vëllanë e tij në True Confessions dhe gjithashtu bashkëinterpretoi në The Godfather: Part II, shkroi: “Zoti e bekoftë Bobin. Shpresoj të jetoj deri në 95 vjeç. U prehtë në paqe.”
“Ai ishte këshilltari ligjor më i madh që ka parë ndonjëherë ekrani,” shkroi aktorja Jamie Lee Curtis, duke iu referuar rolit të tij si Tom Hagen.
Adam Sandler, që luajti përkrah tij në Hustle (2022), tha: “Qesharak deri në palcë. I fortë jashtë mase. Një nga aktorët më të mëdhenj që kemi pasur ndonjëherë. Një njeri i mrekullueshëm për të biseduar e për të qeshur. E donim shumë. Filma legjendarë pa fund – shihini kur të mundeni.”
Turner Classic Movies bëri homazhe duke thënë se “rrëfimi i Duvall kapërceu mediumet dhe brezat e publikut”, ndërsa prezantuesi Ben Mankiewicz shtoi se ishte “e vështirë të mos e doje gjithçka në punën e Robert Duvall”.
I lindur në San Diego, Kaliforni, në vitin 1931, djali i një oficeri detar, Duvall studioi dramaturgji në kolegj në St. Louis, Misuri, dhe shërbeu për pak kohë në ushtri. Në vitin 1955 u regjistrua në Neighborhood Playhouse School of the Theatre në Nju Jork (së bashku me James Caan, Gene Hackman dhe Dustin Hoffman), duke ndarë apartament me Hackman dhe Hoffman. Punoi vazhdimisht në televizion dhe teatër, përfshirë një rol të vlerësuar me çmime në vitin 1965 në dramën A View from the Bridge të Arthur Miller, dhe fitoi rolin e tij të parë në film si Boo Radley misterioz në To Kill a Mockingbird (1962).
Role të vogla në Bullitt (1968) dhe True Grit (1969) forcuan reputacionin e tij, por ishte roli në MASH* – si Frank Burns mendjemadh, i tallur vazhdimisht nga Hawkeye i Donald Sutherland dhe Trapper John i Elliott Gould – që e bëri më të njohur. Pas pjesëmarrjes në filmin feminist rrugor The Rain People (1969) të Coppola-s, ai u bë figurë kyçe e valës së re të Hollivudit me rolin kryesor në debutimin e George Lucas, THX 1138 (1970); me Tom Hagen në dy filmat e parë Godfather; dhe me Kilgore në Apocalypse Now.
Ai vazhdoi të luante edhe në filma më komercialë si The Eagle Has Landed (1976), satira mediatike Network (1976) dhe drama bejsbolli The Natural (1984). Debutoi si regjisor në vitin 1983 me Angelo My Love. Megjithëse fitoi Oscar për Tender Mercies, rolet kryesore ishin të rralla, por ai mbeti një prani mbresëlënëse dytësore gjatë viteve ’80 dhe ’90, në filma si Colors, Days of Thunder (1990) dhe The Handmaid’s Tale (1990).
Në vitin 1992 u rikthye në televizion për të luajtur Stalinin në një film të vlerësuar të HBO-së. Në vitin 1997 mori një tjetër rol kryesor në filmin që edhe e drejtoi, The Apostle, duke marrë nominimin e tretë për Oscar si aktori më i mirë.
Më pas drejtoi edhe dy filma të tjerë – Assassination Tango (2002) dhe westernin Wild Horses (2015) – ndërsa vazhdoi të shfaqej në një shumëllojshmëri filmash, nga trillerë hollivudianë si The Gingerbread Man dhe Gone in 60 Seconds, te drama si We Own the Night dhe The Road. Interesi i tij për futbollin e çoi edhe në role në A Shot at Glory (2000) dhe komedinë Kicking and Screaming (2005).
Ai vazhdoi të punonte rregullisht gjatë viteve 2010 dhe mori një tjetër nominim për Oscar si aktori më i mirë dytësor në vitin 2015 për The Judge, duke u bërë në atë kohë aktori mashkull më i moshuar i nominuar.
Një nga mbështetësit republikanë më të njohur në Hollivud për dekada, Duvall tha se hoqi dorë nga mbështetja për partinë në vitin 2014.
Duvall u martua katër herë: me Barbara Benjamin (1964-81), Gail Youngs (1982-86), Sharon Brophy (1991-95) dhe Luciana Pedraza, me të cilën u martua në vitin 2005. Nuk pati fëmijë.
Përgatiti për botim: L.Veizi