Last Updated on 07/04/2025 by adminfjala
Nga Monada Myshketa – Strasburg
Zgjedhjet e 9 shkurtit në Kosovë nuk ishin thjesht një moment kalendarik. Ishin si një pasqyrë e vënë përballë një shteti që po përpiqet të njohë veten, ndërsa në sfond ende dëgjohen jehona të së shkuarës. Votimi, në vetvete, ishte një akt shprese. Por shpresa që ecën mbi një tokë me kontradikta është si një balerin që vallëzon mbi akull të hollë – elegant, por në çdo moment i rrezikuar nga një krisje. Në listat e votuesve, shifrat nuk flisnin të njëjtën gjuhë me realitetin demografik. Dy milionë emra për një popullsi prej 1.5 milionësh. Si mund të ndërtohet një ndërtesë e drejtësisë mbi themelin e fryrjeve? Ky hendek numerik nuk është thjesht statistikë – është një thirrje për pastrim, për kthjellim, për ndershmëri në rrënjë. Fushata zgjedhore u shënua nga retorikë e përvëluar. Flamujt nuk valëviteshin për të bashkuar, por për të ndarë. Gjuha e përdorur shpesh nuk ishte as premtuese, as frymëzuese – ishte teh i mprehtë që i ndante votuesit në taborë, jo në vizione. E megjithatë, ECAP vendosi mbi 600 mijë euro gjoba për gjuhën e urrejtjes – një dush i ftohtë që nuk ndryshon klimën, por të paktën ngre alarmin. Mediat? Ato u sollën më shumë si pasqyra të thyera sesa si reflektues objektivë. Me një ndarje të fortë etnike dhe politike, gazetaria e lirë në Kosovë ngjan me një zog që këndon brenda kafazit. Dhe ligji i ri mbi rregullimin e mediave online, megjithëse me qëllim rregullator, lë pas dyshimin se mund të bëhet kamxhik mbi fjalën e lirë. Procesi i votimit ishte teknikisht i qetë. Por qetësia nuk është gjithmonë shenjë stabiliteti – ndonjëherë është vetëm heshtje para stuhisë. U përdorën pajisje video, u mundësua votimi jashtë vendit, por mungesa e aksesit për personat me aftësi të kufizuara dhe rritja e preferencave për kandidatët krijuan pengesa të heshtura për barazi reale. Rezultatet nuk sollën surpriza. LVV ruajti epërsinë, Srpska Lista rifitoi ulëset e garantuara, opozita mbeti në parametrat e zakonshëm. Por fitorja, kur pjesëmarrja është vetëm 46.5%, është më shumë një medalje në garë me pak spektatorë. Raporti i PACE ishte si një fener në mjegull: nuk e ndryshon rrugën, por e ndriçon atë. Rekomandimet janë të qarta – pastrim listash, transparencë në media, përfshirje gjinore dhe përmirësim i sistemit elektronik. Por rekomandimi më i rëndësishëm ishte ai i heshtur: nëse Kosova kërkon të jetë pjesë e tavolinës europiane, duhet të ndalë së luajturi në rrethin fëmijëror të demokracisë. Kosova është ende një projekt në ndërtim. Një projekt që kërkon themele më të forta sesa thjesht numra në kutitë e votimit. Është një vend që ecën mbi akull të hollë – por akulli mund të zëvendësohet. Me më shumë barazi. Më shumë sinqeritet. Më shumë përgjegjësi. Vetëm atëherë, Kosova nuk do të jetë më në kërkim të vetes në pasqyra të thyera – por do të shohë veten të qartë, të pjekur dhe gati për të hapur derën e Europës.
