Last Updated on 25/07/2025 by adminfjala
Më 25 korrik 2010, bota zuri frymën. WikiLeaks, platforma e themeluar nga Julian Assange, publikoi më shumë se 75 mijë dokumente sekrete ushtarake që kishin të bënin me luftën në Afganistan – një nga rrjedhjet më të mëdha të informacionit në historinë ushtarake të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Këto dokumente, të koduara si “Afghan War Diary”, hodhën dritë mbi një luftë që, ndonëse kishte nisur në emër të drejtësisë dhe sigurisë pas 11 shtatorit, tashmë shfaqej si një rrjet i ngatërruar interesash, gabimesh dhe viktimash civile të mbajtura në heshtje.
Dokumentet ekspozuan operacione të fshehta të CIA-s, përleshje të përgjakshme me talebanët, vrasje të padeklaruara të civilëve, si dhe dyshime për rolin e dyfishtë të shërbimeve sekrete pakistaneze. Në këtë kronikë brutale të përditshmërisë së luftës, realiteti binte ndesh me raportet zyrtare dhe fjalët diplomatike. Lufta nuk ishte më një çështje strategjish gjeopolitike, por një kalvar moral që vinte në dyshim vetë arsyen e ndërhyrjes dhe të pranisë perëndimore në Afganistan.
Përkrah reagimeve të ashpra të qeverisë amerikane dhe kritikave për rrezikimin e jetëve në terren, shumëkush pa në këtë rrjedhje një akt të guximshëm transparence, një përpjekje për t’i rikthyer qytetarit të zakonshëm të drejtën për të ditur – për të parë atë që zakonisht fshihet pas perdeve të errëta të vendimmarrjes ushtarake dhe politike.
WikiLeaks nuk ndryshoi vetëm rrjedhën e informacionit – por edhe mënyrën se si e kuptojmë luftën, median, kontrollin dhe të vërtetën. Dhe në atë ditë të korrikut, vërtetësia e dhimbshme e një konflikti që zgjaste prej gati një dekade nuk u tha më me gjuhën e komandove, por me fjalët e zhveshura të dosjeve që nuk ishin më sekrete.
Nëse dëshiron, mund ta zhvillojmë më tej këtë temë në format eseistik, analizë politike, ose biografi narrative e figurës së Julian Assange dhe trashëgimisë së WikiLeaks.
Përgatiti: L.Veizi