Më 26 nëntor 1939, në kufirin e tensionuar midis Finlandës dhe Bashkimit Sovjetik, ndodhi një episod që historia do ta njohë si “Bombardimi i Mainila-s” – një incident i fabrikuar, i cili u përdor si justifikim për fillimin e Luftës së Dimrit vetëm katër ditë më vonë.
Ngjarja u zhvillua pranë fshatit rus Mainila, në afërsi të Belostrovit. Sipas versionit zyrtar sovjetik të asaj kohe, ushtria finlandeze kishte hapur zjarr përtej kufirit, duke shkaktuar humbje në radhët e ushtrisë sovjetike. Megjithatë, hetimet e mëvonshme dhe dokumentet historike treguan se ishte vetë Ushtria e Kuqe ajo që kishte kryer bombardimin, duke e përdorur incidentin si një provokim të qëllimshëm.
Ky akt u bë pjesë e një strategjie të mirëmenduar të Bashkimit Sovjetik për të krijuar një pretekst që do t’i jepte legjitimitet ndërkombëtar nisjes së një konflikti të ri. Finlanda i mohoi kategorikisht akuzat, duke theksuar se forcat e saj nuk kishin hapur zjarr dhe se pozicionet e tyre ishin shumë larg për të kryer një sulm të tillë. Madje, regjistrimet kufitare finlandeze tregonin se në periudhën e bombardimit nuk ishte qëlluar asnjë predhë nga ana e tyre.
Megjithë këtë, më 30 nëntor 1939, Bashkimi Sovjetik nisi Luftën e Dimrit, një ofensivë të gjerë ushtarake kundër Finlandës, duke e përdorur “sulmin” e Mainila-s si provën kryesore të agresionit finlandez. Historianët sot e konsiderojnë këtë incident si një shembull klasik të operacioneve të rreme (false flag), të përdorura për të justifikuar agresionin dhe zgjerimin territorial.
Bombardimi i Mainila-s mbetet një prej episodeve më të rëndësishme të paraqitjes së manipulimit politik dhe ushtarak në prag të Luftës së Dytë Botërore, dëshmi se si një skenar i inskenuar mund të shndërrohej në shkak lufte dhe të ndryshonte fatin e dy kombeve.
Përgatiti: L. Veizi