Në politikë, emocionet shpesh errësojnë arsyen, por ka momente kur shifrat flasin më qartë se çdo deklaratë. Pikërisht kjo është arsyeja pse Berisha e ndjen rrezikun që vjen nga dyshja Salianji-Alimehmeti. Nuk bëhet fjalë për figura të ngritura brenda natës, por për politikanë që kanë provuar se dinë të mobilizojnë votë reale, të prekshme, të matur në kuti. Në 2021, Salianji rezultoi një prej “motorëve” elektoralë të PD-së me rreth 10 mijë vota, ndërsa Alimehmeti u shfaq fuqishëm më 11 maj si një nga më të votuarit në Tiranë. Këto shifra nuk janë thjesht statistika; ato janë kapital politik.
Takimi i tyre i famshëm, tashmë i quajtur në publik si “kafja”, tregoi se ata nuk mbështeten vetëm në retorikë, por edhe në një rrjet real mbështetësish. Të mbledhësh kandidatë që në total kanë mbi 200 mijë vota pas vetes nuk është një gjest simbolik. Është një shenjë e qartë se një pjesë e madhe e bazës demokratike është në lëvizje, e gatshme të kërkojë alternativa brenda partisë. Ky nuk është më zhurmë periferike; është një valë e brendshme, tashmë e strukturuar.
E njëjta gjë u duk qartë edhe në Durrës, ku Salianji nuk foli para një audience rastësore, por para drejtuesve të degëve dhe grupseksioneve, njerëz të cilët tradicionalisht janë konsideruar struktura kyçe të PD-së. Kur struktura lëviz, lëviz edhe pushteti i brendshëm. Dhe kur pjesët më të ndjeshme të partisë i japin vëmendje një zëri alternativ, humbet monopoli i autoritetit që Berisha ka pretenduar prej vitesh.
Kjo situatë e re u jep zgjedhjeve të pranverës brenda PD-së një peshë të veçantë. Nuk mund të thuhet se terreni është 100% në favor të Berishës, përkundrazi. Rezultati i 11 majit, ku PD humbi rreth 200 mijë vota nën drejtimin e tij, e ka zbehur fuqinë e tij politike dhe e ka vendosur nën një dritë të re: atë të një lideri që nuk po arrin të prodhojë fitore. Dhe humbja, në politikë, ka gjithmonë pasoja.
Në këtë klimë të ngarkuar rivlerësimi, Salianji dhe Alimehmeti nuk paraqiten thjesht si kundërshtarë, por si përfaqësues të një rryme të re që kërkon t’i rikthejë PD-së aftësinë për të fituar. Aty ku Berisha shihet si i ngarkuar me barrën e një rezultati të dobët, ata paraqiten si të vetmit që mund të prodhojnë një matematikë të re politike. Në fund të fundit, në një parti që ka nevojë urgjente për ringritje, matematika është ajo që flet më fort se çdo retorikë. m.p.
