Nga entuziazmi i rikthimit te tragjedia e Rawalpindit: Fundi brutal i gruas së parë që udhëhoqi një shtet mysliman dhe pasojat që lanë një komb në zi.
Përgatiti: Leonard Veizi
Më 27 dhjetor 2007, Pakistani u zhyt në një nga periudhat e tij më të errëta të pasigurisë. Ish-kryeministrja dhe liderja karizmatike e opozitës, Benazir Bhutto, u ekzekutua në një atentat të përgjakshëm politik që la botën pa fjalë. Ngjarja ndodhi në Rawalpindi, në parkun historik Liaquat National Bagh — një vend me peshë simbolike që u kthye brenda pak sekondash nga një skenë shprese, në një arenë kaosi dhe gjaku.
Çastet e fundit
Bhutto, e cila ishte rikthyer nga mërgimi me misionin për të marrë pjesë në zgjedhjet parlamentare dhe për të restauruar demokracinë, sapo kishte përfunduar fjalimin e saj para mijëra mbështetësve. Teksa po largohej dhe përshëndeste turmën nga çatia e hapur e automjetit të saj të blinduar, u dëgjuan të shtënat fatale me armë zjarri.
Pothuajse në të njëjtin çast, një sulmues vetëvrasës shpërtheu një bombë pranë mjetit. Fuqia e shpërthimit ishte shkatërruese: të paktën 25 persona humbën jetën në vend dhe dhjetëra të tjerë u plagosën rëndë. Pavarësisht dërgimit me urgjencë në spital, mjekët nuk mundën të bënin asgjë; “Vajza e Lindjes” ishte shuar.
Figura e Benazir Bhuttos
Për Pakistanin, Benazir Bhutto nuk ishte thjesht një lidere partie. Si gruaja e parë që kishte drejtuar një shtet mysliman dhe vajza e ish-udhëheqësit Zulfikar Ali Bhutto, ajo përfaqësonte një trashëgimi komplekse politike. Gjatë dy mandateve të saj si kryeministre, ajo u shndërrua në simbolin e rezistencës ndaj sundimit ushtarak dhe një zë i fuqishëm kundër ekstremizmit fetar. Për miliona ndjekës të Partisë Popullore të Pakistanit (PPP), vrasja e saj ishte vrasja e shpresës për një të ardhme më liberale.
Një komb në flakë dhe pikëpyetje pa përgjigje
Lajmi i vdekjes së saj shkaktoi një valë të paprecedentë zemërimi. Pakistani u përfshi nga protesta të dhunshme, ku mbështetësit e saj u përleshën me forcat e rendit, duke detyruar autoritetet të shtynin zgjedhjet. Në rrafshin ndërkombëtar, atentati u dënua si një “goditje në zemër të demokracisë” në një rajon tashmë të brishtë dhe të armatosur me armë bërthamore.
Edhe sot, rrethanat e sakta të vrasjes mbeten subjekt i debateve të forta. Megjithëse autoritetet e kohës fajësuan grupet ekstremiste islamike (Al-Qaeda dhe Talibanët pakistanezë), dështimet e rënda në sigurinë e saj dhe menaxhimi i skenës së krimit kanë lënë vend për dyshime të përhershme mbi përfshirjen e mundshme të elementëve brenda aparatit shtetëror.
Plaga e hapur e politikës pakistaneze
Vrasja e Benazir Bhuttos shënoi fundin brutal të një epoke. Ajo la pas një boshllëk të thellë politik që vështirë se është mbushur edhe sot. Ky atentat mbetet një kujtesë tragjike se në Pakistan, lufta për pushtet dhe demokraci shpesh paguhet me çmimin më të lartë: jetën. Trashëgimia e saj vazhdon të jetë një pikë referimi, por vrasja e saj mbetet një plagë që dëshmon brishtësinë e jetës publike përballë dhunës politike.