Për prindërit, vera shpesh lidhet me kujtime të bukura: ditë të gjata në plazh, lojëra në park, pishina, udhëtime dhe orë të tëra të kaluara së bashku. Por çfarë ndodh kur fëmijët rriten dhe këto aktivitete nuk i tërheqin më?
Cyndy Gatewood, nënë e tre fëmijëve nën moshën 14 vjeç, përdori rrjetet sociale për të folur hapur për një ndjesi që shumë prindër të fëmijëve paraadoleshentë mund ta njohin mirë: fajin se nuk po u japin fëmijëve një verë mjaftueshëm të bukur.
Sipas saj, gjithçka ishte shumë më e thjeshtë kur fëmijët ishin më të vegjël. Një vizitë në këndin e lojërave, një ditë në pishinë apo një shëtitje në plazh mjaftonin për t’i bërë të lumtur.
Tani situata ka ndryshuar.
“Ata janë shumë të rritur për të shkuar në një kënd lojërash çdo ditë. Nuk duan të shkojnë në pishinë çdo ditë”, tregoi Gatewood.
Fëmijët e saj kalojnë kohë me miqtë, por gjithnjë e më shpesh zgjedhin të qëndrojnë në dhomat e tyre.
Dhe pikërisht këtu nis dilema e saj.
Edhe pse e di se kjo është pjesë normale e rritjes, Gatewood rrëfeu se vazhdon të ndiejë faj kur sheh fëmijët e saj duke kaluar orë të tëra vetëm.
“Ende kam këtë ndjenjë faji se nuk po bëj mjaftueshëm. Ndihem sikur verat e tyre po shkojnë dëm”, tha ajo.
Rrjetet sociale, sipas saj, e bëjnë këtë ndjesi edhe më të fortë. Fotot e familjeve që udhëtojnë, bëjnë aventura apo organizojnë aktivitete të ndryshme mund të krijojnë përshtypjen se çdo prind tjetër po bën më shumë.
“Kur shikon njerëz të tjerë në rrjetet sociale duke udhëtuar me fëmijët e tyre, mendon: ‘Çfarë tjetër mund të bëj për t’u dhënë fëmijëve të mi një verë të mirë?’ Çdo ditë ndiej këtë ndjenjë faji të vazhdueshme”, rrëfeu ajo.
“Nuk flitet mjaftueshëm për këtë fazë”
Rrëfimi i saj mori mbështetje nga shumë prindër të tjerë, të cilët thanë se e kishin përjetuar të njëjtën gjë.
“Ka shumë pak biseda për këtë fazë!”, shkroi një përdorues në TikTok. Një tjetër prind e përshkroi kalimin drejt adoleshencës si një periudhë veçanërisht të vështirë.
“Është e vështirë t’u sjellësh gëzim tani. Dikur ishte kaq e lehtë”, komentoi ai.
Një tjetër prind tregoi se e kishte përjetuar me vështirësi momentin kur fëmija i tij nuk donte më të eksploronte parqe të reja së bashku.
Në shumë prej këtyre komenteve përsëritej e njëjta ide: ndonjëherë nuk është vetëm rritja e fëmijëve ajo që na vështirëson përshtatjen, por edhe malli për versionin e tyre të vogël.
Fëmijët rriten, por kujtimet mbeten
Është krejt normale që prindërit të ndiejnë nostalgji për periudhën kur fëmijët ishin më të vegjël. Atëherë, një ditë e zakonshme mund të dukej si një aventurë dhe prania e prindit ishte qendra e argëtimit të tyre.
Por adoleshenca sjell një ndryshim të rëndësishëm: dëshirën për pavarësi.
Fëmijët fillojnë të kërkojnë më shumë hapësirë personale, krijojnë një botë të tyren, lidhen më fort me miqtë dhe nuk kanë më të njëjtën nevojë për t’u argëtuar gjatë gjithë kohës me prindërit.
Kjo nuk do të thotë se nuk kanë më nevojë për ta.
Thjesht mënyra se si duan ta kalojnë kohën së bashku ndryshon.
Ndoshta vera nuk do të jetë më një seri ditësh në park apo në plazh. Mund të jetë një film i parë së bashku, një darkë vonë, një udhëtim i shkurtër, një bisedë spontane apo edhe thjesht një pasdite ku të gjithë janë në të njëjtën shtëpi, secili duke bërë diçka të vetën.
Sepse ndërsa fëmijët rriten, sfida nuk është t’i mbash të zënë si dikur, por të mësosh të njohësh dhe të shijosh versionin e ri të tyre.
Dhe ndoshta, një verë e mirë nuk matet me numrin e aktiviteteve që bëni së bashku, por me kujtimet që arrini të krijoni në këtë fazë të re./mxh