Përgatiti: Leonard Veizi
Amerika ka rritur tensionet me Iranin. Dhe lufta mund të jetë në prag
23 janar 2026 — Nismë e re e Shteteve të Bashkuara
Presidenti Donald Trump njoftoi vendimin për të dërguar një grup sulmues të marinës amerikane drejt Lindjes së Mesme si reagim ndaj tensioneve me Iranin dhe zhvillimeve të brendshme atje. Ai përshkroi këtë dislokim si një “armadë” ushtarake, duke theksuar se SHBA po shfaq kapacitetin e saj ushtarak për të frenuar aktivitetet bërthamore iraniane dhe për të mbrojtur interesat e tyre në rajon.
Në thelb ishte aeroplanmbajtësja “USS Abraham Lincoln”, e shoqëruar nga një “Carrier Strike Group” me anije shoqëruese që mbanin raketa “Tomahawk” dhe avionë luftarake.
25–26 janar 2026 — Zhvendosja e forcave drejt rajonit
Forcat amerikane nisën lëvizjen drejt Gjirit Persik dhe Detit Arabik, ndërsa aeroplanmbajtësja Lincoln u drejtua nga Oqeani Indian drejt Lindjes së Mesme.
Në këtë periudhë, Uashingtoni edhe njoftoi zhvillimin e stërvitjeve ajrore me avionë luftarakë si përgatitje operacionale, duke përfshirë mjetet ajrore dhe mbrojtëse ajrore, si pjesë e memorandumit përgatitor për vakumet e mundshme.
Në Teheran, pushteti iranian reagoi duke dërguar sinjale vizuale dhe retorike, përfshirë një poster publik që paralajmëronte kundër pranisë ushtarake amerikane.
27 janar 2026 — “Armada” dhe gjendja në terren
Presidenti Trump ripërsëriti para mediave se një “armadë e madhe” ishte tashmë dislokuar në region, ndoshta edhe më fuqishme sesa ajo që ishte përdorur më parë në operacione të tjera ushtarake. Ai shtoi se Uashingtoni shpresonte të mos kishte nevojë ta përdorte këtë forcë, por ajo ishte aty për t’u gatitur për çdo situatë.
Sistemet Patriot dhe THAAD të mbrojtjes ajrore u vendosën gjithashtu në disa vende të Lindjes së Mesme për të mbrojtur trupat dhe asetet amerikane nga kërcënimet e mundshme.
28–29 janar 2026 — Forcimi i pranisë dhe reagimet rajonale
Grupi i sulmit të USS Abraham Lincoln arriti në zonë me mijëra anëtarë ekuipazhi dhe avionë luftarake si F‑35 dhe F/A‑18, së bashku me afrim të shkatërruesve të tjerë dhe shtesa të tjera luftarake.
Rritja e pranisë amerikane përfshinte vendosjen në Detin e Kuq të destrojerit USS Delbert D. Black, duke çuar forcën detare amerikane në një nivel të konsiderueshëm pranë rajonit të gjirit dhe Kanalit të Suezit.
Në të njëjtën kohë, Bashkimi Europian shpalli Gardën Revolucionare iraniane si organizatë terroriste, gjë që e bëri situatën më të ndjeshme dhe komplekse diplomatikisht.
Situata politike dhe rreziku i konfliktit
Edhe pse administrata amerikane ka nënvizuar se mobilizimi i kësaj “armade” synon deterimin dhe presionin politik, Trump ka prerë kohë dhe përsëritur kërcënime të qarta ndaj Teheranit për t’i ndaluar aspiratat bërthamore dhe dhunën ndaj protestuesve.
Autoritetet iraniane kanë deklaruar se çdo sulm ushtarak ndaj tyre do të trajtohej si luftë totale dhe se ata janë të gatshëm për një përgjigje të ashpër.
Çfarë vjen më tej?
Në këtë pikë, “armada” amerikane nuk është bërë ende objektiv i një sulmi të drejtpërdrejtë ushtarak ndaj Iranit, por prezenca e fortë ushtarake ka ngritur shqetësime ndërkombëtare për një përshkallëzim të mëtejshëm të konfliktit ose një krizë diplomatike që mund të ketë pasoja serioze në rajon dhe për tregjet globale.