Rupert Everett: “U argëtova duke luajtur rolin e të keqit Kajafa”
nga Francesco Gallo
Ai lind duke vrarë nënën e tij prostitutë dhe vëllain e tij binjak gjatë lindjes. Më pas, ai përdhunohet për një kohë të gjatë nga pronari i bordellos ku jetonte nëna e tij; në një moment të caktuar, ai e vret atë së bashku me shoqen e tij, një zonjë.
Kështu paraqitet apostulli që tradhtoi Jezusin si një demon i vërtetë në “Ungjilli i Judës”, shkruar dhe drejtuar nga Giulio Base, një film eksperimental pa dialog, por vetëm me rrëfimin e Giancarlo Gianninit, ku protagonisti nuk shihet kurrë sepse gjithçka paraqitet në këndvështrim subjektiv; pra, ne shohim përmes syve të tij.
Tashmë një sukses kritik në Festivalin e Filmit në Lokarno dhe tani në kinema duke filluar nga 2 prilli, filmi mbështetet lirshëm në Ungjijtë apokrifë dhe në tekste të tjera të shenjta, të interpretuara nga regjisori, i cili gjithashtu ka një diplomë në teologji.
“Ka një fragment të Judës në secilin prej nesh: në zgjedhjet e gabuara, në heshtjet frikacake, në tradhtitë, të mëdha apo të vogla, që shënojnë kalimin tonë në botë. Në fund të fundit, nuk është vetëm një film për të, por për këtë figurë që na sfidon dhe na pasqyron si në një pasqyrë”, thotë Base.
“Më pëlqeu shumë skenari i Giulio Base dhe pranoj se jam një katolik i devotshëm. Më pëlqeu gjithashtu ky rol i një personazhi negativ që pata mundësinë ta luaj, edhe pse në fund jam një fans i madh i Jezusit historik”, thotë sot në Romë Rupert Everett, i cili është pjesë e kastit së bashku me Paz Vega (Maria), Abel Ferrara (Herodi), Tomasz Kot (Simoni), Vincenzo Galluzzo (Jezusi), Darko Peric (Pjetri) dhe John Savage.
Megjithatë, filmi i Base e paraqet Judën si figurën që i kundërvihet Krishtit, pothuajse për ta lartësuar atë dhe për t’i dhënë kuptim: si dy anët e së njëjtës monedhë, Yin dhe Yang.
“Në një moment u frikësova,” thotë regjisori, “se mos po më përjashtonin nga Kisha. Dikush më vuri në dukje se filmi nuk trajtonte as Ringjalljen. Pastaj ua dhashë disa personave për ta lexuar, përfshirë edhe një prift famullie, dhe u qetësova, sepse sigurisht nuk doja të bëja një film skandaloz apo ikonoklast. Madje kam edhe një diplomë në teologji. Sa i përket Papës, kur e takova, i tregova për këtë projekt. Shpresoj që ta shohë herët a vonë.”
Darko Peric, i cili luan rolin e Shën Pjetrit, thekson:
“Ishte një përvojë fantastike. Është filmi im i parë biblik dhe hera e parë që kam luajtur një shenjtor. Të pranoja një rol pa dialog nuk ishte e vështirë. Unë jam një aktor fizik dhe ishte një bekim për mua.”
Më e vështirë ishte për Galluzzon, i cili duhej të luante një Jezus “të mishëruar”, siç donte Giulio Base:
“Fillova të rris flokët dhe mjekrën dhe humba pesëmbëdhjetë kilogramë. Ishte filmi im i parë si protagonist dhe me një kast të tillë, por duhet të jem i sinqertë: gjëja më e vështirë ishte të isha në sheshxhirim pa ngrënë. Kam lexuar se Jezusi thoshte se në këto raste shpëtohemi përmes dashurisë, dhe kjo është ajo që bëra.”