Ekzekutimi i Paul Castellano-s dhe Thomas Bilotti-t shënon ngritjen e John Gotti-t në krye të familjes Gambino
Përgatiti: Leonard Veizi
Më 16 dhjetor 1985, Nju Jorku u bë skena e një prej atentateve më të bujshme në historinë e mafies amerikane. Në mes të ditës, në një nga lagjet më të populluara të Manhatanit, u qëlluan për vdekje Paul Castellano – “bosi i bosëve” i familjes kriminale Gambino – dhe zëvendësi i tij, Thomas Bilotti. Ekzekutimi i tyre nuk ishte thjesht një vrasje mafioze: ishte një grusht shteti brenda botës së krimit.
Paul Castellano, bosi që humbi rrugën
Paul Castellano kishte trashëguar drejtimin e familjes Gambino pas vdekjes së legjendarit Carlo Gambino. Inteligjent, i ftohtë dhe i orientuar drejt biznesit, ai e shihte mafien më shumë si korporatë sesa si organizatë rrugësh. Por ky stil drejtimi krijoi pakënaqësi të thella mes kapove tradicionale, sidomos tek ata që vepronin në terren.
Në qendër të kësaj pakënaqësie ishte John Gotti, një figurë karizmatike, impulsive dhe e rrezikshme, i cili besonte se Castellano kishte humbur kontaktin me “ligjin e rrugës” dhe po rrezikonte familjen me arrogancën dhe izolimin e tij.
Komploti dhe urdhri i heshtur
Vendimi për eliminimin e Castellano-s u mor në heshtje, larg syve të autoriteteve, por jo pa guxim. John Gotti, pa miratimin e Komisionit të mafies – një shkelje e rëndë e rregullave – dha urdhrin për ekzekutim. Ishte një lojë gjithçka ose asgjë: ose do të bëhej bos absolut, ose do të shpallej armik për t’u zhdukur.
Thomas Bilotti, njeriu i besuar i Castellano-s, u përfshi automatikisht në listën e vdekjes. Ai ishte krahu i djathtë i një sistemi që Gotti donte ta rrëzonte.
Restoranti italian dhe pritja vdekjeprurëse
Atentati ndodhi jashtë një restoranti italian, ku Castellano dhe Bilotti kishin ardhur për një takim. Sapo zbritën nga makina, një skuadër vrasësish u afrua dhe hapi zjarr. Plumbat u qëlluan me saktësi ushtarake, pa panik, pa fjalë. Të dy burrat ranë të vdekur në trotuar, përpara kalimtarëve të tmerruar.
Në distancë, duke vëzhguar gjithçka, ndodhej John Gotti. Ai nuk mori pjesë drejtpërdrejt, por ishte arkitekti i çdo sekonde të atentatit. Me atë skenë, epoka e Castellano-s mbaroi dhe nisi epoka e Gotti-t.
“Dapper Don”: lindja e një miti kriminal
Pas vrasjes, John Gotti mori menjëherë kontrollin e familjes Gambino. Ai u shfaq hapur, me kostume elegante, flokë të krehur me kujdes dhe një buzëqeshje sfiduese ndaj ligjit. Media amerikane e pagëzoi “Dapper Don”, ndërsa rrugët e Nju Jorkut e shihnin si simbolin e një mafieje të re: më publike, më arrogante dhe më e rrezikshme.
Ekzekutimi i Castellano-s theu një tabu të vjetër të Cosa Nostra-s amerikane: vrasjen e një bosi pa autorizim. Por suksesi i Gotti-t tregoi se rregullat kishin filluar të shpërbëheshin.
Një atentat që paralajmëroi fundin
Ironikisht, atentati që e ngriti John Gotti-n në majë të botës së krimit, shënoi edhe fillimin e fundit të tij. Vëmendja mediatike, arroganca publike dhe lufta e hapur me ligjin do ta çonin më vonë drejt burgimit të përjetshëm.
Por në dhjetorin e vitit 1985, përpara një restoranti italian, historia u shkrua ndryshe: me plumba, me heshtje dhe me një ndryshim pushteti që tronditi themelet e mafies amerikane. Në atë trotuar, jo vetëm dy burra u vranë – u mbyll një epokë dhe u hap një tjetër, më e zhurmshme dhe më fatale.