Më 26 qershor 1963, presidenti amerikan Xhon F. Kenedi mbajti në Berlinin Perëndimor një nga fjalimet më të famshme të shekullit XX. Para një turme prej qindra mijëra njerëzish, ai shqiptoi fjalët që do të mbeteshin në histori: “Ich bin ein Berliner” (“Unë jam një berlinez”).
Në atë kohë, Berlini ishte pika më e nxehtë e përplasjes midis Lindjes komuniste dhe Perëndimit demokratik. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, Gjermania ishte ndarë në dy shtete: Gjermania Federale, e mbështetur nga Shtetet e Bashkuara dhe aleatët perëndimorë, dhe Republika Demoktarike Gjermane, e mbështetur nga Bashkimi Sovjetik.
Edhe qyteti i Berlinit ishte i ndarë. Mijëra qytetarë të Gjermanisë Lindore po largoheshin drejt Perëndimit në kërkim të lirisë dhe kushteve më të mira të jetesës. Për ta ndalur këtë eksod, në vitin 1961 autoritetet komuniste ngritën famëkeqin “Berlin Wall”, një barrierë prej betoni, tela me gjemba dhe kullash vrojtimi që ndau familje, miq dhe një qytet të tërë.
Kur Kennedy vizitoi Berlinin dy vjet më vonë, muri ishte bërë simboli më i dukshëm i Luftës së Ftohtë. Për banorët e Berlinit Perëndimor ekzistonte frika se Shtetet e Bashkuara mund të tërhiqeshin një ditë dhe t’i linin përballë presionit sovjetik. Pikërisht për këtë arsye, vizita e presidentit amerikan kishte një rëndësi të jashtëzakonshme.
Duke folur nga ballkoni i bashkisë së qytetit, Kennedy deklaroi se liria kishte shumë sfida, por se demokracia nuk kishte pasur kurrë nevojë të ndërtonte mure për t’i mbajtur njerëzit brenda. Ai e paraqiti Berlinin si vijën e parë të mbrojtjes së botës së lirë kundër totalitarizmit.
Kulmi i fjalimit erdhi kur ai shqiptoi në gjermanisht: “Ich bin ein Berliner.” Me këtë frazë, Kenedi nuk po pretendonte se ishte banor i Berlinit; ai po shprehte solidaritetin e tij me qytetarët e qytetit dhe me të gjithë ata që jetonin nën kërcënimin e komunizmit. Turma shpërtheu në duartrokitje dhe brohoritje.
Fjalimi pati jehonë në mbarë botën. Ai u konsiderua një deklaratë e qartë se Shtetet e Bashkuara do të vazhdonin të mbronin Berlinin Perëndimor dhe aleatët e tyre evropianë. Në kulmin e tensioneve bërthamore midis dy superfuqive, mesazhi i Kennedy-t u pa si një garanci politike dhe morale.
Sot, “Ich bin ein Berliner” mbetet një nga fjalimet më të njohura të historisë moderne. Ai simbolizon jo vetëm mbështetjen amerikane për Berlinin Perëndimor, por edhe luftën më të gjerë midis lirisë dhe shtypjes gjatë epokës së Luftës së Ftohtë. Kur Muri i Berlinit u rrëzua në vitin 1989, shumë e kujtuan atë fjalim si një nga momentet që kishte forcuar vendosmërinë e Perëndimit për të mos e braktisur qytetin e ndarë.