Ushtria franceze nën komandën e Napoleon Bonapartit arrin në Kremlin, në Moskë.
Përgatiti: Leonard Veizi
Në vitin 1812, Perandori francez Napoleon Bonaparte ndërmori një nga fushatat më ambicioze të tij: pushtimin e Rusisë. Qëllimi ishte ta detyronte Perandorin Aleksandër I të respektonte Bllokadën Kontinentale, një politikë ekonomike që ndalonte tregtinë me Britaninë e Madhe, armiken e përhershme të Napoleonit. Rusia, megjithatë, po e shpërfillte këtë bllokadë.
Fillimi i fushatës
Më 24 qershor 1812 – sipas kalendarit gregorian, – Napoleoni kaloi lumin Njemen me një ushtri prej mbi 600.000 ushtarësh, të quajtur Grande Armée (Ushtria e Madhe), duke nisur ofensivën në territorin rus.
Rusët shmangën përballjet e drejtpërdrejta dhe zbatuan taktikën e tokës së djegur, duke djegur qytete, furnizime dhe fshatra për t’i lënë francezët pa burime.
Beteja e Borodinos
Më 7 shtator 1812 u zhvillua Beteja e Borodinos, rreth 120 km larg Moskës – një nga betejat më të përgjakshme të epokës napoleonike.
Të dyja palët pësuan humbje të mëdha, rreth 70.000 viktima gjithsej.
Edhe pse Napoleoni pretendoi fitore taktike, ushtria ruse nuk u shkatërrua dhe u tërhoq drejt Moskës.
Hyrja në Moskë: 14 shtator 1812
Pas tërheqjes së rusëve, Napoleoni hyri në Moskë më 14 shtator 1812 dhe u vendos në Kremlin.
Qyteti, megjithatë, ishte braktisur nga civilët dhe autoritetet.
Brenda pak ditësh, zjarre të mëdha shpërthyen në qytet dhe shkatërruan pjesë të mëdha të tij. Ka shumë gjasa që këto zjarre të jenë shkaktuar qëllimisht nga forcat ruse, për të mos lënë asgjë për pushtuesit.
Kriza dhe tërheqja katastrofike
Napoleoni priti disa javë që Aleksandër I të dërgonte një delegacion për paqe, por ai nuk pranoi të negocionte.
Me afrimin e dimrit dhe pa furnizime, Napoleoni u detyrua të tërhiqej më 19 tetor 1812.
Tërheqja u krye në kushte ekstreme: temperaturat e ulëta, mungesa e ushqimit, sulmet e vazhdueshme të rusëve dhe sëmundjet shkatërruan Ushtrinë e Madhe.
Nga mbi 600.000 trupa që hynë në Rusi, vetëm rreth 100.000 arritën të shpëtonin.
Pasojat
Fushata e Rusisë ishte katastrofa më e madhe ushtarake e Napoleonit.
Ajo dobësoi rëndë fuqinë ushtarake franceze dhe inkurajoi vendet e tjera evropiane të formonin aleanca të reja kundër tij.
Ky dështim shënoi fillimin e fundit të Perandorisë së Napoleonit, e cila do të rrëzohej përfundimisht më 1815, pas Betejës së Vaterlosë.