Last Updated on 14/10/2026 by EL
Një skelet i zbuluar në Bavarinë e Poshtme të Gjermanisë po ngre pikëpyetje te arkeologët. Trupi ishte vendosur në një pozicion të pazakontë, ndërsa deformimi i rruazave të qafës e bën zbulimin edhe më misterioz. Mbetjet i përkasin një adoleshenti që ka jetuar rreth 7 mijë vjet më parë, por rrethanat e varrimit të tij mbeten ende të paqarta.
Zbulimi u bë në fshatin Großköllnbach, në distriktin Dingolfing-Landau, gjatë gërmimeve arkeologjike në zonën ku parashikohet të zhvillohet një projekt i ri ndërtimi. Pas pesë javësh punë, arkeologët vunë re një ndryshim të errët në ngjyrën e tokës, i cili fillimisht dukej i zakonshëm. Gërmimet zbuluan më pas një gropë që përmbante eshtra njerëzore.
Ajo që i ka habitur studiuesit është mënyra se si ishte vendosur trupi. Sipas arkeologut të distriktit, Florian Eibl, varrimi ndryshon nga praktikat e zakonshme të periudhës. Njerëzit e kulturës së qeramikës me shirita, një prej kulturave më të hershme bujqësore të Evropës Qendrore, zakonisht i varrosnin të vdekurit në pozicion të përkulur anash, me këmbët e mbledhura, sikur të ishin në gjumë.
Në rastin e Großköllnbach, pozicioni ishte krejt ndryshe. Këmba e djathtë e të ndjerit ishte përthyer në një kënd shumë të mprehtë, ndërsa e majta ishte e drejtuar anash. Edhe vetë gropa kishte një bazë të pjerrët dhe të pabarabartë, çka mund të ketë ndikuar në pozicionin përfundimtar të trupit.
Arkeologët po shqyrtojnë nëse trupi ishte vendosur qëllimisht në këtë mënyrë apo nëse pozicioni i pazakontë ishte krijuar pasi ai ishte vendosur në varr. Sipas një hipoteze, pjerrësia e tokës mund të ketë bërë që trupi të rrëshqiste, duke zhvendosur disa prej eshtrave ose duke i shtypur ato në argjilën e butë.
Deformimi i rruazave të qafës, një tjetër mister
Ekzaminimet e para kanë treguar se personi i varrosur ishte adoleshent. Këtë e dëshmojnë pllakat e rritjes së eshtrave, të cilat nuk ishin bashkuar ende plotësisht.
Vëmendja e specialistëve është përqendruar veçanërisht te rruazat e qafës, ku është vërejtur një deformim i theksuar. Ende nuk dihet nëse ai lidhet me ndonjë sëmundje, me një veçori fizike që personi e kishte gjatë jetës apo me mënyrën se si trupi dhe eshtrat janë pozicionuar pas vdekjes.
Një analizë e detajuar antropologjike pritet të japë më shumë të dhëna për gjendjen fizike të adoleshentit dhe për rrethanat që mund të kenë ndikuar në formimin e këtyre anomalive.
Gjurmë të një vendbanimi 7 mijëvjeçar
Skeleti nuk është zbulimi i vetëm i rëndësishëm në këtë zonë. Gërmimet kanë nxjerrë në dritë gjurmë të një vendbanimi të gjerë të kulturës së qeramikës me shirita, e cila u shfaq gjatë mijëvjeçarit të gjashtë para Krishtit dhe shënoi përhapjen e bujqësisë së hershme në pjesë të mëdha të Evropës Qendrore.
Gjatë pesë javëve të punës, arkeologët kanë dokumentuar rreth 150 struktura dhe gjurmë arkeologjike. Në terren janë identifikuar gjurmët e tri shtëpive të mëdha të zgjatura, megjithëse studiuesit mendojnë se jo më shumë se dy prej tyre kanë qenë në përdorim në të njëjtën kohë.
Me interes të veçantë janë disa vatra zjarri dhe zona gatimi, përfshirë furra prej argjile me formë kupole, dyshemetë e të cilave ishin izoluar me gurë të vegjël të vendosur dendur. Këto struktura shërbenin për përgatitjen e ushqimit dhe përpunimin e drithërave, duke dëshmuar aspekte të jetës së përditshme të komuniteteve të para bujqësore.
Në zonë janë gjetur gjithashtu gurë bluarës. Sipas arkeologëve, materiali me të cilin janë prodhuar mund të ketë ardhur nga territore përtej Danubit ose nga Pylli i Bavarisë. Nëse kjo hipotezë konfirmohet, zbulimi do të tregonte se komunitetet e hershme bujqësore siguronin dhe transportonin materiale edhe nga distanca të konsiderueshme.
Skeleti është nxjerrë tashmë plotësisht nga toka dhe është dërguar në departamentin e arkeologjisë së distriktit për ekzaminime të mëtejshme. Zona e gërmimeve nuk është e hapur për publikun.
Vetëm pas analizave shkencore do të jetë e mundur të kuptohet më mirë se kush ishte ky adoleshent, çfarë mund të tregojnë eshtrat për jetën e tij dhe pse u varros në një pozicion kaq të pazakontë.
Për momentin, pas rreth shtatë mijë vjetësh, toka e Großköllnbach ka rikthyer në vëmendje jo vetëm gjurmët e një vendbanimi të lashtë, por edhe historinë e një jete të re, fundi i së cilës mbetet ende një enigmë./et