Last Updated on 01/08/2026 by Monika
Një studim i publikuar në revistën PLOS ka analizuar kanibalizmin nga një këndvështrim matematikor, duke krahasuar përfitimet ushqyese me rreziqet shëndetësore. Përfundimi është i qartë: megjithëse mishi i njeriut mund të sigurojë energji për mbijetesë në raste ekstreme, kostot e përhapjes së sëmundjeve e tejkalojnë shpejt çdo përfitim.
Historikisht, kanibalizmi ka qenë pjesë e praktikave rituale ose të mbijetesës në disa komunitete. Megjithatë, sot ai është pothuajse ekskluzivisht një fenomen që vërehet në botën shtazore.
Sipas studiuesve, në situata të skajshme, si uria e rëndë, konsumimi i mishit të një personi të vdekur mund të sigurojë lëndët ushqyese të nevojshme për të mbijetuar. Por ky është vetëm një përfitim afatshkurtër.
Problemi kryesor është se konsumimi i mishit të së njëjtës specie rrit ndjeshëm rrezikun e transmetimit të patogjenëve dhe sëmundjeve. Një shembull i njohur është ai i popullsisë Fore në Papua Guinenë e Re, ku praktika rituale e konsumimit të të afërmve pas vdekjes çoi në përhapjen e sëmundjes fatale kuru, një çrregullim neurodegjenerativ i shkaktuar nga prionet.
Sipas autorëve të studimit, përhapja e sëmundjeve të pashërueshme mund të çojë deri në kolapsin e një komuniteti, duke bërë që kostot epidemiologjike të jenë shumë më të mëdha se përfitimi kalorik.
Studiuesit theksojnë se analiza është bërë vetëm nga këndvështrimi biologjik dhe matematikor, pa marrë në konsideratë aspektet morale apo kulturore. Përfundimi i tyre është se kanibalizmi nuk përbën një strategji të favorshme për mbijetesë në planin afatgjatë, pasi rreziqet për shëndetin e popullatës janë shumë më të mëdha se çdo përfitim ushqyes.