Taksa turistike është prej kohësh pjesë e politikave fiskale të shumë vendeve europiane dhe, për destinacionet më të vizituara, është kthyer në një burim të rëndësishëm të ardhurash për bashkitë.
Në shumicën e rasteve, turistët e paguajnë taksën në momentin e largimit nga hoteli apo apartamenti turistik, si një tarifë shtesë mbi çmimin e akomodimit.
Një nga rastet më të hershme në Europë daton në Austri, në vitin 1842, kur tarifa aplikohej për vizitorët që qëndronin në qendra termale dhe wellness.
Më pas masa të ngjashme u përhapën në Francë, Itali, Gjermani dhe Zvicër, fillimisht me synimin që banorët vendas të mos mbulonin kostot e shkaktuara nga fluksi i vizitorëve.
Italia është sot një nga shembujt më të dukshëm.
Struktura e taksës turistike atje ka ndryshuar disa herë. Gjatë regjimit fashist të Benito Mussolinit, ajo u zgjerua në çdo qytet të klasifikuar si destinacion turistik.
Më pas u hoq plotësisht përpara Kupës së Botës të vitit 1990, ndërsa u rikthye në nivel kombëtar në vitin 2011. Roma ishte qyteti i parë që e rivendosi tarifën.
Në varësi të destinacionit dhe kategorisë së hotelit, tarifa për natë zakonisht varion nga 1 deri në 10 euro për person.
Në Milano, klientët e hoteleve me pesë yje paguajnë 12 euro për natë.
Venecia ka vendosur gjithashtu, që prej vitit 2024, një tarifë hyrjeje për vizitorët ditorë, të cilët nuk qëndrojnë gjatë natës në qytet.
Të ardhurat nga këto tarifa janë të konsiderueshme.
Vetëm në vitin 2024, Roma arkëtoi 222.4 milionë euro nga taksa turistike. Milano mblodhi 109.3 milionë euro, Firence 82.9 milionë euro dhe Venecia 38.9 milionë euro, sipas të dhënave të Siope, sistemit të Ministrisë italiane të Financave që monitoron flukset e parasë publike.
Në teori, këto të ardhura duhet të përdoren për përmirësimin e shërbimeve lokale, veçanërisht në qytetet që përballen me presionin e turizmit masiv, si edhe për mirëmbajtjen e monumenteve dhe hapësirave publike.
Në praktikë, shumë bashki me probleme financiare i përdorin fondet edhe për shpenzime të tjera.
“Çdo bashki e dëshiron këtë tarifë, sepse ka nevojë për paratë”, thotë Gianluca De Gaetano, drejtues i degës së Romës të shoqatës së hotelierëve Federalberghi.
Sipas tij, turistët zakonisht e pranojnë pagesën, ndonëse shpesh ankohen kur cilësia e shërbimeve në qytet nuk justifikon kostot shtesë, sidomos kur kanë paguar tashmë çmime të larta për akomodimin. / Guardian-ad