Në vitin 1898, në një laborator të thjeshtë, larg çdo ideje për lavdi apo pasojë historike, Marie dhe Pierr Kuri hodhën një hap që do të ndryshonte përgjithmonë shkencën moderne. Të zhytur mes kazanëve të mëdhenj, pluhurit të zi dhe erës së rëndë të kimikateve, ata nisën një proces të gjatë e rraskapitës për të nxjerrë një substancë të panjohur nga uraniniti, një mineral që deri atëherë shihej thjesht si mbetje e pavlerë.
Puna e tyre nuk ishte as e shpejtë dhe as spektakolare. Për muaj të tërë, Marie Kuri përpunoi tonelata mbetjesh minerale me metoda primitive, duke zier, filtruar dhe rikristalizuar përbërjet, derisa vuri re një rrezatim shumë më të fortë sesa ai i vetë uraniumit. Kjo ishte shenja se diçka e re fshihej aty. Bashkë me Pierre-in, ajo arriti të identifikojë një element të panjohur, të cilit i dhanë emrin radium, nga fjala latine radius, rreze.
Vetëm pesë ditë pas izolimit të përbërësit të ri, Marie dhe Pierr Kuri e paraqitën zbulimin e tyre përpara Akademisë Franceze të Shkencave, duke tronditur botën akademike. Radiumi u shfaq si një element me veti të jashtëzakonshme: ai lëshonte energji pa u shuar dhe sfidonte idetë e deriatëhershme mbi qëndrueshmërinë e materies. Shkenca po hynte në epokën e radioaktivitetit, edhe pse askush nuk e kuptonte ende çmimin që do të paguhej për këtë njohuri.
Megjithatë, në atë fazë, radiumi nuk ishte ende i izoluar në formën e tij të pastër metalike. Kjo arritje do të vinte shumë më vonë. Në vitin 1911, Marie Kuri, tashmë e vetme pas vdekjes tragjike të Pierre-it, së bashku me kimistin André-Louis Debierne, arriti të izolojë radiumin metalik përmes elektrolizës së klorurit të radiumit. Ishte kulmi i një rruge kërkimore që kishte zgjatur më shumë se një dekadë.
Kështu, historia e radiumit u bë edhe historia e këmbënguljes njerëzore, e sakrificës shkencore dhe e një epoke kur drita e zbulimit shkëlqente më fort se frika nga pasojat. Marie Kuri nuk izoloi vetëm një element kimik; ajo hapi një dritare drejt thellësive të atomit, një dritare që do të ndriçonte – dhe do të digjte – brezat që do të vinin.