Në 15 tetorin e vitit 1990, udhëheqësi i Bashkimit Sovjetik, Mikhail Gorbaçov, u nderua me Çmimin Nobel për Paqe për rolin e tij të rëndësishëm në uljen e tensioneve ndërkombëtare dhe në transformimin paqësor të marrëdhënieve midis Lindjes dhe Perëndimit gjatë fundit të Luftës së Ftohtë.
Komiteti Nobel e vlerësoi Gorbaçovin për politikën e tij të “glasnost” (hapje) dhe “perestroika” (ristrukturim), të cilat synonin demokratizimin e sistemit sovjetik dhe përmirësimin e marrëdhënieve me Perëndimin. Ai luajti një rol vendimtar në fundin e garës bërthamore, në rënien e Murit të Berlinit (1989) dhe në tërheqjen e trupave sovjetike nga Afganistani.
Megjithëse reforma e tij çoi në shpërbërjen e Bashkimit Sovjetik në vitin 1991, Gorbaçovi mbeti një figurë historike që ndryshoi kursin e shekullit XX, duke i hapur rrugë një epoke të re paqeje dhe bashkëpunimi ndërkombëtar.
Çmimi Nobel iu dha “për rolin e tij udhëheqës në proceset paqësore që karakterizuan pjesën e parë të historisë bashkëkohore të Evropës”.
Përgatiti: L.Veizi