Përgatiti: Leonard Veizi
Kur Martin Scorsese nis një projekt të ri, pritshmëritë nuk janë kurrë modeste. Por kur në këtë ekuacion shtohen edhe Leonardo DiCaprio dhe Jennifer Lawrence, atëherë kemi të bëjmë me një nga ato bashkime që industria e filmit i sheh si ngjarje më vete, jo thjesht si prodhim të radhës.
Xhirimet e What Happens at Night kanë nisur në Czech Republic, larg zhurmës së zakonshme të Hollywood-it, në një hapësirë që i përshtatet tonit të brendshëm dhe disi të errët të historisë. Filmi, i prodhuar nga Apple Studios në bashkëpunim me StudioCanal, mbështetet në romanin e Peter Cameron dhe ndjek një çift amerikan që udhëton drejt një qyteti evropian të mbuluar nga bora për të adoptuar një fëmijë – një premisë që, në duart e Scorsese-s, vështirë se do të mbetet thjesht një dramë familjare.
Sepse Scorsese nuk është një regjisor i historive të qeta. Edhe kur rrëfen intimitetin, ai kërkon tensionin e padukshëm, çarjen psikologjike, momentin kur realiteti fillon të rrëshqasë. Dhe pikërisht këtu qëndron pritshmëria më e madhe: a do të jetë ky film një eksplorim i errët i marrëdhënieve njerëzore, apo një reflektim më i gjerë mbi fajin, identitetin dhe iluzionin – temat që e kanë ndjekur autorin gjatë gjithë karrierës?
Bashkëpunimi me DiCaprio-n nuk është më një risi, por një formulë e provuar suksesi. Nga The Aviator te Killers of the Flower Moon, kjo dyshe ka ndërtuar një marrëdhënie artistike që shkon përtej rolit dhe interpretimit, duke krijuar personazhe që mbeten në kujtesë. Por prania e Jennifer Lawrence sjell një dinamikë të re. Ajo është një aktore që lëviz me lehtësi mes vulnerabilitetit dhe forcës, dhe në një histori që premton tension emocional, roli i saj mund të jetë çelësi i balancës mes dy botëve: asaj të dukshmes dhe asaj që fshihet poshtë sipërfaqes.
Në këtë kuptim, What Happens at Night duket si një projekt që kërkon më shumë se sukses komercial. Ai kërkon të rikthejë një ndjesi që kinemaja e sotme shpesh e humb: misterin. Në një kohë kur rrëfimet janë bërë të parashikueshme dhe të standardizuara, një film që mbështetet në atmosferë, në ritëm të ngadaltë dhe në eksplorim të brendshëm, është një rrezik – por edhe një domosdoshmëri artistike.
Pyetja mbetet: a do të arrijë Scorsese të krijojë një tjetër vepër që sfidon kohën, apo ky projekt do të mbetet në hijen e suksesit të mëparshëm?
Përgjigjja, si gjithmonë në filmat e tij, ndoshta fshihet pikërisht aty ku titulli sugjeron: në atë që ndodh natën.