Në pranverën e vitit 1945, kur Lufta e Dytë Botërore po i afrohej fundit të saj dramatik, Shtetet e Bashkuara ndërmorën një nga operacionet më pak të njohura, por tejet vendimtare në Paqësor: Operacioni “Starvation”. Ky operacion konsistonte në një strategji të mirëllogaritur bllokade ajrore dhe detare, ku avionët bombardues amerikanë, kryesisht B-29, hodhën mijëra mina në ujërat përreth Japonisë, duke paralizuar rrugët e saj jetike të furnizimit.
Minimi sistematik i porteve dhe ngushticave detare e shndërroi Japoninë në një ishull të izoluar, të shkëputur nga burimet e jashtme të ushqimit, karburantit dhe materialeve të luftës. Anijet tregtare dhe ushtarake u bllokuan ose u shkatërruan, ndërsa ekonomia japoneze filloi të rrënohej me shpejtësi. Në heshtje, larg betejave të mëdha tokësore, ky operacion po e shtrëngonte Japoninë në një darë të padukshme, duke e çuar drejt kapitullimit.
Në të njëjtën kohë, në hemisferën tjetër të globit, Argjentina ndërmori një hap të rëndësishëm politik: i shpalli luftë fuqive të Boshtit, duke u rreshtuar përfundimisht në anën e aleatëve. Edhe pse ky vendim erdhi në fazat e fundit të luftës, ai simbolizoi një ndryshim të balancave dhe një përpjekje për të qenë pjesë e rendit të ri botëror që po lindte nga hiri i konfliktit.
Kështu, ndërsa në Paqësor minat e padukshme mbyllnin rrugët e një perandorie në rënie, në Amerikën Latine merreshin vendime që do të përcaktonin pozicionet politike të së ardhmes. Viti 1945 nuk ishte thjesht fundi i një lufte – ishte fillimi i një bote të re.
Përgatiti: L.Veizi