Last Updated on 20/04/2026 by Fernada
Vetmia është si një “helm” për mendjen tonë. Ldhjet shoqërore mund të ngadalësojnë humbjen e kujtesës tek personat mbi 65 vjeç. Kjo del nga një studim i publikuar në revistën Aging & Mental Health, i cili përfshiu mbi 10.000 persona.
Vetmia, kur nuk zgjidhet me dëshirë për t’u shkëputur nga ritmi i shpejtë i jetës, rrallëherë është e këndshme. Sipas studimit, të moshuarit që ndihen më të vetmuar kanë edhe kujtesë më të dobët. Megjithatë, ka edhe një lajm pozitiv: vetmia nuk duket se përshpejton rënien e kujtesës me kalimin e kohës, e cila ndodh me të njëjtin ritëm si tek ata që nuk ndihen të vetmuar. “Është befasuese të zbulohet se vetmia ndikon ndjeshëm në kujtesë, por jo në shpejtësinë e përkeqësimit të saj”, shprehet studiuesi Luis Carlos Venegas-Sanabria.
Studimi përfshiu 10.217 persona të moshës 65 deri në 94 vjeç nga 12 vende europiane, përfshirë edhe Italinë, të ndjekur nga viti 2012 deri në 2019. Një nga testet kërkonte që pjesëmarrësit të kujtonin sa më shumë fjalë nga një listë prej 10 fjalësh brenda një minute. Niveli i vetmisë u mat përmes përgjigjeve të tyre në tre pyetje, duke i klasifikuar në tre grupe: pak të vetmuar, mesatarisht dhe shumë të vetmuar.
Një nga rezultatet më domethënëse ishte se spanjollët dhe italianët rezultuan me nivelet më të larta të vetmisë, rreth 12%. Shumica e pjesëmarrësve, 92%, raportuan nivele të ulëta ose mesatare vetmie. Ata që ndiheshin më të vetmuar ishin zakonisht më të moshuarit, gratë dhe personat me probleme më të rënda shëndetësore.
Të dhënat treguan se personat që vuanin më shumë nga vetmia kishin rezultate më të dobëta në testet e kujtesës krahasuar me ata që ndiheshin më pak të vetmuar. Megjithatë, vetmia nuk ndikonte në shpejtësinë e rënies së kujtesës me kalimin e kohës. Kjo sugjeron se vetmia ndikon më shumë në nivelin fillestar të kujtesës sesa në përkeqësimin e saj gradual.
Mosha rezultoi faktori më përcaktues në rënien mendore me kalimin e kohës. Ndër faktorët mbrojtës u identifikuan aktiviteti fizik, pjesëmarrja në aktivitete shoqërore dhe një gjendje e mirë e perceptuar shëndetësore.