Në Shqipëri, “demokracia” do të thotë se duhen vetëm dy parti. Nëse je një nga ata “njerëz të vegjël”, që guxon të mendosh ndryshe, më mirë mbyll gojën dhe gjej ndonjë vend të qetë. Në fund të fundit, PS dhe PD janë si dy yje që ndriçojnë qiellin e politikës shqiptare, ndërsa të tjerët janë vetëm perëndim.
Adriatik Lapaj është një nga ata që ka guxuar të mos bëhet si gjithë të tjerët. Ai ka kaluar 7 netë e 8 ditë duke protestuar. Sot u detyrua të spostohej për Foltoren e PD. Për partitë e mëdha, ai dhe shokët e tij janë vetëm një irritim, një zhurmë e panevojshme. Po kush është ky Lapaj? Asgjë tjetër veçse një njeri i vogël që guxon të luftojë për diçka më shumë se sa të zëvendësojë një partinë e madhe me një tjetër. Po nuk ia vlen, apo jo?
Dhe kush kujtohet për të tjerët? PD, e cila na kujton për një orë në javë që ekziston, është kaq e madhe, kaq e fuqishme, saqë nuk ka kohë të merret me “problemet e vogla”. Ata kanë shumë gjëra për të bërë, si të kujdesen për të gjithë ata që janë “të duhurit” dhe që votojnë për ta. Si mund të dalë në ndihmë një parti që ka një orar të ngjeshur për të mbushur foltore dhe për të diskutuar të ardhmen e Shqipërisë? Po të tjerët? Epo, ata thjesht duhet të presin radhën dhe të mos bëhen shumë të zhurmshëm.
Ndërkohë, në atë protestë që u mbajt, një nga aktivistët e Lapajt u dhunua nga policia. Po, një tjetër akt i pavlerë që e tregon se sa pak vlerë kanë ata që protestojnë për një të drejtë. Aktivisti tani është në spital, duke u kuruar nga një “incident i papritur”, përndryshe i quajtur dhunë policore. Këtu është e thjeshtë: janë dy partitë e mëdha që kanë gjithçka dhe të tjerët janë vetëm një shenjë e pavlefshme në hartën politike.
Po, kjo është demokracia shqiptare, ku ata që kanë mundësi të dalin në publik janë ata që “kanë peshë”, që mund të ndalojnë gjithçka dhe të bëjnë që ligjet të ndryshojnë vetëm për ata. Ata që janë të vegjël, që guxojnë të kenë një mendim të vetin, janë të detyruar të paguajnë çmimin e mos respektimit.
Në fund, duhet ta themi edhe një herë: Po, duhet të jesh ose PD, ose PS, dhe asnjë tjetër. Të tjerët janë për t’u përdorur vetëm si “sfida” për të kaluar nga një parti në tjetrën, ose më mirë për të dëshmuar se si nuk mund të rrezikosh asgjë më shumë se sa të përballesh me një karrige bosh. Atëherë, ndoshta do të ndihesh më tëpër si një pjesë e këtij “sistemi demokratik”, ku të drejtat e individëve janë vetëm një iluzion.
Kjo është Shqipëria, fatkeqësisht, ku e drejta për të protestuar dhe për të pasur mendime të ndryshme është e kufizuar deri në kufijtë e asaj që mund të tolerohet dhe kjo nuk është shumë.